Arkadaşı, “Sen çok çalışkansın, çok okuyan birisisin. Yeğenim liseye başlayacak, ama hiçbir ideolojisi, fikri bir eğilimi yok. Eniştem çok zengindir. Yeğenim sadece para harcamaya hevesli bir yeni yetişen bir genç.” diyerek söze başladı ve arkadaşına yeğenine iki-üç ay özel öğretmenlik yapması teklifinde bulundu. Bunu üzerine arkadaşı, hem bir deneyim kazanmayı hem de ihtiyaçlarını karşılamayı ve bir gence faydalı olacağını düşünerek teklifi kabul etti.
Yüksek İslam Enstitüsü’nü fabrikada çalışarak, işportacılık yaparak okudu. Fakir bir aileye mensuptu, babasını ilkokulda kaybetmişti. Ama çalışkandı, gayretliydi, okumaya hevesliydi. Gece çalışıp gündüz okumasına rağmen sınıfının önde gelen öğrencisiydi. Bu teklif ona hem tecrübe kazandıracak ve öğretmenliğe ilk adımını böylece atacak hem de kendi düğününü kendisi yapmak zorunda olduğu için maddi imkâna kavuşacaktı.
Günlük Kur’an dersleri, Peygamberimizin örnek hayatı, basit okumalar vb. dersler başladı. Her gün sabah dokuzda derse başlayıp namaz vakitlerinde camide namaz kılarak peşinden ya Kocaeli’nin henüz kirlenmemiş tertemiz körfezinde denize açılıyor ya da ormanlık bölgelerde yürüyüş ve spor yaparak programlarına devam ediyorlardı. Çok uyumlu bir çocuk olan yeğene amca çocukları da zaman zaman katılarak halkayı genişletiyorlardu. Onlar da derslerden ve sosyal faaliyetlerden faydalanıyorlardı.
Bahse konu olan zaman 1980’li yıllardı. Terör tavan yapmıştı, sağ-sol çatışmaları her an herkese bulaşabilecek bir tehlike halindeydi. Derin devlet dökülen kan için ciddi önlemler almıyordu. Muhtıralar, hükümete ayar vermeler sürekli oluyordu. Asker siyasete müdahil oluyor, terörle mücadele yerine askeri müdahaleyi haklı çıkarmak için bir yıl sabrettiklerini beyan edecek kadar ileri gidiyorlardı. Yani bu “Daha fazla kan dökülmesini bekledik.” demekti zımnen.
Teklifi yapan kişi çok şuurlu biriydi. Bu nedenle arkadaşından yeğeninin bu ortamda kaybolmasını istemiyordu. Fikri olmayanı adam yerine koymazdı. Bu nedenle “Arkadaşım, yeğenimi düşünen, fikri olan biri haline getir de ne yaparsan yap!” demişti.
”Çünkü ülkemiz için milli ve manevi değerlerine sahip çıkan nesiller yetiştirmek çok çok önemlidir.” diyerek yeğenini eyyamcı olmaktan korumak istiyordu. Hakikaten 12 Eylül İhtilali’nden sonra yetiştirilen gençlik için “sev genç” kavramı icat edildi. Gününü kurtarmayı en büyük ideal yapan nesil türetildi. En azından bir kısım gençlik bu hale döndü.
Arkadaşına bir karavan ayarladı. Sağ-sol çatışmaları nedeniyle günlük 15-20 civarında vatan evladının görüş farklılığından birbirini öldürdüğü günlerde karavanda kalmak tehlikeli idi. Bu nedenle, karavanı yüksekçe bir duvarın kuytusuna yerleştirdi. O günlerde sol cepheden bir sendikacı, sağ cenahtan bir gazeteci öldürülmüştü. Provokatörlerin ve derin devletin ihtilale katkı sağlaması ve halkı; “Gelsin artık asker, bu iş bitsin!” bezginliğine erişmeleri için şehirlerde ayaklanmalar çıkarılıyor, Çorum ve Kahramanmaraş gibi şehirlerde çok acı olaylar oluyordu. Belirtilen olaylar nedeniyle karavanda kalmak çok tehlikeliydi. Çok kullanışlı ve ihtiyaca cevap veren karavanda kalan öğretmen, terörün ayyuka çıktığı zaman diliminde korumasız bir yerde kalmanın zorluklarını iliklerine kadar hissetti.
Geceleri karavanın kuytusuna sığındığı ve kale görevi gören duvarın üzerinden kurşun sesleri gecenin karanlığında gökyüzünü yırtıyordu. Kovanların bir kısmı karavanın üzerine düşüyordu. Böyle korkulu ve can telaşına düşülen zaman diliminde askerî muhtıralar veriliyordu. İhtilale gidecek yolun kilometre taşları döşeniyordu. Artık kimsenin bu tehlikeli hayatı kaldıracak gücü kalmamış “Gelsin artık asker!” diyecek kıvama gelinmişti. Devamında 12 Eylül 1980 gece yarısı son düdük sesi... Plan gerçekleşti. Ve adalet için (!) bir sağdan bir soldan idamlar başladı. Yaşı uygun değilse iki dakikada büyütüldü yaşı sanığın. Öylece kitabına uydurularak idamlar gerçekleşti.
Bu anlatılanlardan ortaya çıkan sonuç: “Ol mahiler ki, derya içindedir deryayı bilmezler.” misali, kıymeti bilinmeyen nimetler nikmete ( derde ve belaya) döner. Agâh olmak gerek velhasıl…
***
Hakan Cucunel
Jean Teule - Sağanak Altında
Mine Çağlıyan
Menopoz
Ümmügülsüm Hasyıldırım
İyilik Bulaşıcıdır
Musa Aşkın
Anlama Çabası
Nevin Bahtişen
Hayat Döngüsü
Ebru Bozcuk
Kadim Köklerimizin Tanrıçası Umay Ana
Sedat İlhan
Kurduğum Dengelerim /4
Hamiyet Su Kopartan
Türkçemizin İncelikleri (I)
Suna Türkmen Güngör
Çağları Aşan Gönül Yolcusu / Yunus Emre
Dilek Tuna Memişoğlu
Ah Srebrenitsa
Mehmet Şahan
Paylaşmak /3
Serhan Poyraz
Yeşil Mürekkep / Osman Balcıgil
Gevher Aktaş Demirkaya
Perde Arkasındaki Söz Hacivat ve Karagöz Neden Öldürüldü
Hüseyin Uyar
Değerli Yalnızlık
Ahmet Furkan Demir
Enver Paşa
Şükrü Doruk
Dil Hassasiyeti: Sözün Yükü, Sessizliğin Hikmeti
Yusuf Sarıkaya
Paşaköy Hasan Paşa Camii / Yozgat
Hilmi Yavuz
Selahattin Hilav
Deniz İmre
Küçük Bir Ülke
Prof. Dr. Nevzat Tarhan
Ben Toksik miyim?
Sami Çelik
Her Nisan Ayı Yaklaştığında...
Demet Mannaş Kervan
Sorgula
Ayşe Parlar Gürkan
Ah Neo!
Haluk Özdil
Yazdım Çünkü O Bir Anneydi ve Tek Suçu Kadın Olmaktı
Ümit Polat
Hakan Bahçeci’nin Öykü Yoculuğu
Muhammet Çavdar
Bir Uyku Bin Ölüm
Reyhan Mete
Ey Ruh! Geldiysen Üç Kez Tıkla
Esedullah Oğuz
İçimiz Dışımız Suriye
Cengiz Hortoğlu
Mutlu Olmak mı Nasıl Yani?
Ufuk Batum
Yediği Ayazı Unutmamak
Uzman Klinik Psikolog, Dr. Ezgi Yaz
Hayat Gökyüzüdür, Bakış Açımız da Teleskop
Tamer Şahin
Dünyalı Barış Manço
Kadir Çelik
Affet Bizi Güzelhisar