ÖPTÜM YANAĞINDAN UYANSIN DİYE
Gökte yağmur, gökkuşağı boyuyor,
Börtü böcek toprakları oyuyor.
Dediler ki nazlı yârin uyuyor;
Öptüm yanağından uyansın diye.
Uzak yoldan gelmiş, yorulmuş belli
Konuşması tatlı, hem dudu dilli,
Yanakları allı, dudağı ballı;
Öptüm yanağından uyansın diye.
Ay düşmüş yüzüne, güller kıskanmış,
Duru suya benzer, göller kıskanmış,
Gezmiş sokak sokak, yollar kıskanmış;
Öptüm yanağından uyansın diye.
Düşlere mi dalmış, hayal kurar mı?
Gördüğü düşleri hayra yorar mı?
Uyanıp da Rabatlı'yı sarar mı?
Öptüm yanağından uyansın diye.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
