Kurban, Hicret’in ikinci yılında meşru kılınmıştır. Bunun meşru olması, kitap, sünnet ve icma ile sabittir.
KURBAN KESMENİN HÜKMÜ:
Kimler Kurban Kesmekle Yükümlüdür:
Kurban kesmek, akıl sağlığı yerinde, büluğa ermiş, temel ihtiyaçları ve borçlarından başka nisap miktarı mala sahip olup seferi olmayan her Müslüman'ın yerine getirmekle yükümlü olduğu malî bir ibadettir.
Bu malın artıcı (nâmî) olup olmadığına ve üzerinden bir yıl geçip geçmediğine bakılmaz. Buna göre yukarıda zikredilen şartları taşıyıp, temel ihtiyaçlarından ve borcundan başka 80,18 gr. altın veya değerinde para ya da eşyaya sahip olan kimselerin kurban kesmesi gerekir.
KURBAN ETİNİN DAĞITILMASI:
Adak olarak kesilmeyen kurbanın etinden sahibi zengin olsun olmasın, yiyebileceği gibi fakir olmayanlara da dağıtılabilir.
Bununla beraber üçte birini fakirlere sadaka olarak vermelidir. Eğer kurban sahibi orta halli olur da geçimlerini karşılamak zorunda olduğu kimseler kalabalık ise o zaman kurbanın etini onların yemeleri için alıkoyabilir, bu mendubdur.
Diğer bir görüşe göre, kurban bayramında kesmek üzere bir fakirin satın aldığı kurbandan kendisi yiyemez. Çünkü kendisine kurban vacip olmadığı halde böyle kurbanlık alıp kesmesi bir “adak” sayılır. Adak yapan kimse ise kendi adağından yiyemez. Onun etini hanımına, çocuklarına, torunlarına ve zengin kimselere yediremez. Bunlara yedirirse, yedirdiğinin (değerini) kıymeti kadar parasını fakirlere vermesi gerekir.
Hz. Peygamber (s.a.s.) Efendimiz kurban etinin;
- Üçte birini kurban kesemeyen yoksullara dağıtılmasını;
- Üçte birini akraba, tanıdık ve komşularla paylaşılmasını;
- Diğer üçte birinin de evde yenilmesini tavsiye etmiştir (Ebû Dâvûd, Dahâyâ, 10).
Kurban etinin tamamı evde bırakılabilir. Ancak, durumu iyi olan Müslümanların, toplumda muhtaçların arttığı bir dönemde kurban etlerinin çoğunu hatta tamamını dağıtmaları daha uygun olur.
Kurbanlık hayvanın sütünden yararlanmak, etini veya postunu satıp parasını almak ya da demirbaş olmayacak bir şeyle değiştirmek mekruhtur.
Kurbanın postu sadaka diye verilir veya ondan seccade ve sofra gibi evde kullanılacak eşya yapılır.
Bir kimse kendi malından sevabını ölüye bağışlamak niyeti ile bayram günü kestiği kurbanın etinden yiyebilir, başkalarına da verebilir. Fakat bir kimse, murisin (miras bırakanın) emri ile murisi adına keseceği kurbanın etinden yiyemez. Bunun tümünü sadaka vermesi gerekir.
ORTAK KESİLEN KURBAN ETİNİN PAYLAŞILMASI:
Eti tartarak, eşit olarak paylaşmak gerekir. Yağ, sakatat ve yenilen her şey paylaşılır. Tartmadan bölüşüp helâlleşmek caiz olmaz, faiz olur.
Yedi kişiden dördüne etle birlikte birer bacak, beşinciye etle birlikte derisi, altıncıya etle birlikte başı verilirse, tartmadan paylaşmak caiz olur. Yedinciye bir şey koymak gerekmez.
Yahut yedi kişi, kurbanlık ineği birine teslim edip, (Kesmeye, kestirmeye, etini dilediğin gibi sarf etmeye, seni umumi vekil ettik) deseler, umumi vekil, bölüştürmeden etin tamamını herhangi birine verebilir veya tartmadan ortaklar arasında göz kararıyla paylaştırabilir.
Kurbanın etini eşit olarak tarttıktan sonra, paylaşmak için “kur’a” çekmek iyidir. Bir malı, ortaklar arasında taksim etmek için, “kur’a” çekmek caiz ve sünnettir.
Kurban eti tartılmadan paylaşılıp, biri diğerine, mendil, defter, kalem gibi bir şey verse, paylaşma sahih olur.
Taksim etmeden etin bir kısmını pişirip, ortakların müşterek yemeleri caizdir.
Kurban sahibi, kurban kesildiği gün ilk yemeğini kurbanın ciğerinden seçmelidir, bu mendubdur.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz