Kalp, Allah’u Teâlâ’nın bizlere bahşetmiş olduğu nice sır ve hikmetlerle yüklü olan en değerli organlarımızın başında gelen eşsiz bir nimettir.
Allah’u Teâlâ’nın ona yüklemiş olduğu emsalsiz değer ve görev onu daha da kıymetli hale getirmiştir. Böylesine yüce ve eşsiz bir değere sahip olan bu organımızın mevcut değerini katbekat arttırmak da bizim görevimizdir.
İşte tüm bu nedenlerledir ki, kalbimizi bie saniye bile boş bırakmamamız gerekir. Onu bir saniye bile boş bırakmak demek onun gerçek değerini idrak edememiş olmak anlamına gelmektedir. Ayrıca, Allah’u Teâlâ’nın bizlere bahşetmiş olduğu bu eşsiz değerimize gereken anlamı yüklememek, bir bakıma emanete sahip çıkamamak demektir.
Şu asla unutulmamalıdır ki, bizim boş bıraktığımız alanları doldurmak için kendi içimizde fırsat kollayan, hazır bekleyen çok büyük bir düşmanımız var. Bu düşman, şeytanın güdümünde olan nefsimizdir.
Kalp, boş kaldığında pusuda bekleyen ve her saniye fırsat kollayan şeytan devreye girerek kontrolünde olan nefs ile o boşluğu nefsani ve hayvani arzu ve isteklerle doldurarak insanın “Esfel-i Sefilin” (hayvandan da aşağı) olmasına neden olabilir. Boş kalan kalbin nefs tarafından doldurulması için bizim herhangi bir çaba göstermemize gerek yoktur. Şeytan-ı Lain o işi büyük bir zevkle seve seve yapar.
İlk yapmamız gereken şey kalp denen hazinemizi sağlam bir iman ve sonsuz Allah sevgisi ile doldurmalıyız. Öyle bir imanla dolmalı ki; inandıkça seven, sevdikçe daha çok inanan bir iman olmalıdır.
Her ne kadar inanç konusunu, aklımızla değerlendirip inanma kararı versek de “Kamil İman” sahibi olabilmek için hiçbir şüpheye ve tereddüde yer vermeden kalbin onaylaması gerekmektedir.
Akıl süzgecinden geçip kalbin onayını almış bir iman ise “İman-ı Kâmil” adını alır. İman-ı Kamil olanlar ise salih amel işleyen kimseler olurlar.
Bu kişiler bundan sonra “Mürşid-i Kamil”, “Ahsen-i Takvim” gibi sıfatlarla anılmaya başlarlar. Peygamber (s.a.v) Efendimiz, bir hadisi şerifinde “Salih amel sahibi Mürşid-i Kamil” insanların meleklerden bile üstün olduklarını buyurmuşlardır.
İşte tüm bu anlatılanlar ışığında kalbimizin bir saniye bile olsa asla boş bırakılmaması gerekmektedir. “Kamil iman” ve “salih amel” sahibi olabilmemiz tamamen buna bağlıdır.
Allah sevgisi ve Allah aşkıyla dolu olan bir kalp sürekli iyi bir kul olmanın yollarını arar, gereğini yapabilmek için tüm gücüyle çırpınır durur.
Rabbim, cümlemize Allah’u Teâlâ’ya, tam bir teslimiyet içinde mutmain olan kalp sahibi olabilmeyi nasip eylesin inşallah.