Sevmek yetmez bazen. Gönülün gönüle değmesi gerek. Anlamak, hissetmek, kendini onun yerine koyabilmek gerek. Öpüp koklayıp dokunmalı. Yüzünde gülücükler açmalı mesela. Her gördüğünde kalbinde kelebekler uçmalı. Ağzının kenarına ilişiveren tebessüm oraya yerleşmeli. Sevdanı bazen gülücüklerin bazen gözyaşların ilan etmeli. Titremeli yüreğin.
Bir kaşık suda fırtına koparmak vardır ya hani, bazen bir damla suda hayat bulmalı. Çatlayan dudaklarını değil, kupkuru yüreğini ıslatmalı. Gözüne yaş, gönlüne ilaç olmalı. Güneşin okşamaları değmeli mesela, rengini giydirmeli. Bir damla sıcaklığı ısıtmalı içini. Titreyen yüreğine merhem misali. Son nokta dediğin anda açılmalı kapılar. Çorak topraklara inat, yeşilin göbeğine doğmalı umutlar.
Sevgiyle umut girmeli kol kola. Hayat yolunun yolcuları onlar olmalı. Yıldızlar gülümsemeli umut yolcularına. Kamerin gölgesi düşmeli üzerlerine. Yollarını sevgi aydınlatmalı. Güven terazisinde tartılmalı, vefa kapısına dayanmalı. Umut yolcularına çaresizlik değil, çare demir atmalı. Dumanlı yollar, fırtınalı günler, engebeli dağlar geride kalmalı.
Yoksunluk derler muzdarip olduğun duruma. Anlamak istemezler seni. Kılı kırk yararsın, incitmemek için. Hüznün kaderin olur, silemezsin. O yüzden yüzünde güller açmalı. Gözlerinden yaş değil, gülücükler akmalı. Rüzgârın eteklerine yapışıp sürüklendiğinde yemyeşil vadiler olmalı durağın. Sevda türküleri söylenmeli kulağına. Umudu fısıldamalı her kelimede.
Kartopu gibi büyümeli sevdan yüreğinde. Onu ancak saygıyla, güvenle, dürüstlükle büyütebilirsin. Yalan lügatinden çıkmalı mesela. Emin olmalısın sözünde. Net olmalı duruşun, elif gibi dimdik. Eğri cetvelden doğru çizgi çıkmaz sonuçta. Mizan üzere kurulan dünyada ölçü hakikatse helal daire keyfe kâfi olmalı. Yol eğri olsa da yolcu sevda menziline ulaşabilmeli.
Hasılı gün doğumuna ramak kala, sevda çölünde çiçekler açmalı. Umudun yolcuları nefes almalı. Hakikat perdesi aralanıp vuslat çeşmesini açmalı. Kana kana sevda suyundan içmeli.
***
Mine Çağlıyan
Sonsuzluğun Frekansı -17 / Gölge Güçlerin Yükselişi
Musa Aşkın
Kendine Varan Göç
Hakan Cucunel
Jean Teule – Dansa Davet
Nevin Bahtişen
Hayat Döngüsü
Ebru Bozcuk
Kadim Köklerimizin Tanrıçası Umay Ana
Sedat İlhan
Kurduğum Dengelerim /4
Hamiyet Su Kopartan
Türkçemizin İncelikleri (I)
Suna Türkmen Güngör
Çağları Aşan Gönül Yolcusu / Yunus Emre
Dilek Tuna Memişoğlu
Ah Srebrenitsa
Mehmet Şahan
Paylaşmak /3
Serhan Poyraz
Yeşil Mürekkep / Osman Balcıgil
Gevher Aktaş Demirkaya
Perde Arkasındaki Söz Hacivat ve Karagöz Neden Öldürüldü
Hüseyin Uyar
Değerli Yalnızlık
Ahmet Furkan Demir
Enver Paşa
Ümmügülsüm Hasyıldırım
Bir Dilek Tut
Şükrü Doruk
Dil Hassasiyeti: Sözün Yükü, Sessizliğin Hikmeti
Yusuf Sarıkaya
Paşaköy Hasan Paşa Camii / Yozgat
Hilmi Yavuz
Selahattin Hilav
Deniz İmre
Küçük Bir Ülke
Prof. Dr. Nevzat Tarhan
Ben Toksik miyim?
Sami Çelik
Her Nisan Ayı Yaklaştığında...
Demet Mannaş Kervan
Sorgula
Ayşe Parlar Gürkan
Ah Neo!
Haluk Özdil
Yazdım Çünkü O Bir Anneydi ve Tek Suçu Kadın Olmaktı
Ümit Polat
Hakan Bahçeci’nin Öykü Yoculuğu
Muhammet Çavdar
Bir Uyku Bin Ölüm
Reyhan Mete
Ey Ruh! Geldiysen Üç Kez Tıkla
Esedullah Oğuz
İçimiz Dışımız Suriye
Cengiz Hortoğlu
Mutlu Olmak mı Nasıl Yani?
Ufuk Batum
Yediği Ayazı Unutmamak
Uzman Klinik Psikolog, Dr. Ezgi Yaz
Hayat Gökyüzüdür, Bakış Açımız da Teleskop
Tamer Şahin
Dünyalı Barış Manço
Kadir Çelik
Affet Bizi Güzelhisar