RÜYA OLMASINI DİLEDİM
Yolun başındayken söz vermiştik,
Bir ömür boyu demiştik.
Onca yaşanmışlık hiç mi oldu şimdi?
Sevdamız acıklı bir aşk öyküsüne mi dönüşecekti?
Zorluklarla dolu mücadelenin sonu ayrılıkla mı bitecekti?
Kopuşumuz can acıtıyor,
Öyle ki rüya olmasını diledim.
Gönül bahçem yangına dönüştü.
Çaresizliğin pençesinde kıvranıyorum.
Ağlıyorum kül olmuş anılarımıza,
Kırık kalbimde oldun keder,
Kopuşumuzun rüya olmasını diledim.
Hikâyemiz yaralı değildi.
Onca şeyi birlikte inşa edişimiz de öyle...
Dua ettim sevdamız son bulmasın diye
Kopuşumuz rüyadan ibaret olsun istedim.
Yokluğunda ne yaparım şimdi?
Düşündükçe anıların beni terk edeceğine,
Çekmecede tozla birleşip
Aşkımıza gölge düşüreceğine,
Gülemem kayıp olurum.
Sesine hasret sensiz dünyada olurum yarım
Öyle ki kopuşumuzun rüya olamasını diledim.
Avuttum kendimi,
Geçecek zamanla gönüller birleşecek.
"Kaldığımız yerden devam edecek." dedim.
Rüzgâr’ın gücü kavuşturmak için bizi
Devreye girecek yeniden biliyorum.
Denizin dalgası ayrılığa meydan okusa da
Sakinleşip durağan olacak sonrasında
Sevdamız o vakit yeşerecek yeniden biliyorum.
Güneş, perdeyi aralayıp yüzüme vurunca
Acı hikâyenin defteri kapandı.
O vakit gözlerimi açtım dünyaya
Karşılaştım yastıkta hâlâ izi duran gözyaşımla.
Anladım yaşanan acı hikâye rüyadan ibaret!
Rüya içinde rüya olmasını dilemeyi kurtuluş sandım.
Sevdanın bittiği yalanmış meğer,
Bunu ancak yanı başımda uyuyan sevdiğim adamı görünce anladım.
Sevgimizin bir kez daha ne denli güçlü olduğunu,
Beni şaşırtmak isteyen kâbusun
Sadece rüyadan ibaret olduğunu anladım.
***
Editör: Seher Uslu
