80'ler Bizim Rengimizdi Bizim Zamanlarımızdı

Kabarık, permalı saçlar
Bolca renk, mavi, simli farlar
Omzu kabarık vatkalı ceketler
Bol kesim kot ceketler
Şalvar gibi kot pantolonlar
Kocaman renkli küpeler, halka küpeler
Renkli eşofmanlar
Fuşyalar, sarılar, maviler
Kasetçalarlar, kasetler, walkmanlar
Spor beyaz havlu çoraplar
Kocaman çerçeveli gözlükler
TRT’li yıllar, sıcacık diziler
Radyoda Arkası Yarın’lar, Çocuk Tiyatroları
İnce belli bardakta şekerli çaylar, oraletler
Kaymaklı bisküviler, çubuk krakerler
Tipitip, Mabel sakızlar
Sokak oyunları, yakan toplar, saklambaçlar, misketler
Evlerde üstü dantelli tüplü televizyonlar
Merdaneli çamaşır makinaları
Gırgırlar
Çevirmeli telefonlar
Jetonlu telefon kulübeleri
Ve tüm bunların yanında
Mahalle kültürü
Komşuluk
Arkadaşlık, dostluk
Samimiyet
Temiz aşklar, sevgiler
Güven
Elbette olumsuzluklar da var 
Yokluk da vardı
Kışlar sertti, karlar kalkmazdı
Çoğu ev gecekondu
Ama toprağa değerdi elimiz, ayağımız
Yokluğa rağmen huzur ve ağız tadı çoğunlukla
İnternet, cep telefonu, bilgisayar, Facebook, Instagram, WhatsApp yok, Çiçek Sepeti, Getir Götür yok
Mektup var 
Telgraf, kısacık cümleler
Şiir var sevgiliye
Aşk şarkılarıyla doldurulmuş kasetler var
Aklıma gelenler bunlar
Unuttuklarım vardır elbet
Biz şimdi teknolojinin zirve yaptığı dönemde 2026’da elimizden düşürmediğimiz telefonlarımızdan yapay zekâlara “seksenlerdeki hallerimizi çiz hadi” diyoruz.
Biz 70’li yılların çocukları zaten 80’lerin içinden geldik geçtik.
Tüm renklerine boyandık.
Hepsi hafızamızda daha dün gibi, uzanıp değecek gibi.
Hepsi hatıralarda şimdi
Bir de böyle fotoğraf karelerinde işte
Arada gülüp eğleniyoruz baktıkça
Az da hüzünleniyoruz elbet

***