Zaman ve Teknoloji

Sevgili anneciğim nasılsın? Hürmetle ellerinden öperim. Teknolojinin sayesine uzaklarımız yakınlaştı. Her gün sesini duyuyorum, ama bir nostalji olsun, diye bu gün sana mektup yazıyorum. Biraz sonra seni telefonla arayacağım ama mektup yazdığımı söylemeyeceğim, "Kızım ne gerek vardı zaten her gün telefonla konuşuyoruz." diyebilirsin ama ben biliyorum, sen sürprizleri seversin. 

Teknolojinin ne kadar iyi ve işe yaradığını biliyorum, en güzeli senin her gün sesini duyuyorum, benden saklamaya çalıştığın üzüntü ve endişelerini sesinden hissediyorum. 

Keşke görebilsem seni, her türlü jest ve mimiklerinden anlar ve okurdum hissettiklerini. Tabi bal rengi gözlerini daima mutluluktan ışıldayarak görmek istiyorum ama bazen olmuyor, arada bir illa üzülecek bir şeyler buluyoruz.

Sevgili anneciğim, sana olan ihtiyacım gibi, köyümün toprağına, çiçeğine, ağacına… ihtiyaç duyuyorum. 'Annem keşke akıllı telefon kullanabilse...' diye düşünüyorum. O zaman şehrin, hızlı, yoruculuğundan ve beton yığını evlerin içinde sıcaktan bunalmışken en çok ihtiyaç duyduğum zaman da görüntülü arayıp sesinle birlikte görüntünü görürdüm. Rüzgarı hissedemesem de ağaçlarda yaprakların dalgalanıp çıkardığı hışırtıları duyardım. Dağlarla çevrelenmiş cennet gibi köyümüzü görebilirdim. Kuşların sesini, çiçekleri, rengarenk kelebekleri görürdüm.

"Kızım, şehirleri sıcak ,aç klimanı serin serin otur." diyebilirsin, köyün rüzgârı gibi doğal değil, klimayı açtığım zaman dokunuyor, tabi herkesi rahatsız etmeyebilir.

Anlayacağın anneciğim, doğallık en güzeli ama artık zaruri yapaylığı yaşamak zorunda kalıyoruz. Teknolojinin yapaylığı değil ama insanın yapaylığı bu topluma çok zarar veriyor.

Anneciğim, sen bu teknolojiyle ilerlemiş yaşında karşılaştın, onun için üzülme anlamıyorum diye, bizim kuşak bile anlamakta sıkıntı yaşıyoruz, tabi ki bizim yaşlardaki insanlardan da çok iyi anlayanlar var, sanırım daha ilgililer. Teknoloji hızla ilerliyor, bizim kuşağın bu değişimi takip edebilmesi için ya oturup incelemesi ya da bir kursa gitmemiz lazım diye düşünüyorum, en azından ben ihtiyaç duyuyorum.

Yeni nesil gözlerini, gelişmiş teknolojiye açtığı için çok iyi anlıyorlar, bütün gelişmeleri eş zamanlı takip ediyorlar. Bizlerin korkuyla bastığımız tuşlara, iki üç yaşında çocukların küçücük elleri ile korkusuzca basmaları çok güzel oluyor. 

Kalıplaşmış düşüncelerimizden kurtulamıyoruz, "Acaba bozar mıyız?" diye bir durup düşünüyoruz, kendi kendimize bir engel yaratıyoruz. Telefona, bilgisayara giriyorsun çok iyi anlamayınca her programa bilmeden girmek olmuyor virüsler var, çok dikkatli olunmazsa bir çok tehlike arz edebiliyor.

Teknolojiyi doğru kullandığımız ve onun nimetlerinden yararlanmak çok güzel bir şey, tabi zararlarıdan ve tehlikesinden korumak şartıyla, çünkü nüfusun az olduğu zamanlarda yakın etkileşim ve yüz yüze görüşmek tabi çok güzeldi. Şimdi aynı anda dünyanın her yerine ulaşmak, görüntülü konuşmak ve işlerini yürütebilmek çok iyi bir şey, bulunmaz nimet insanlık için.

Anneciğim, umarım bu sürprizimi beğenirsin, sana eski mektup aldığın zamanki mutluluğunu ve sevincini yaşatmak istedim. Birazcık olsun tebessüm ettirebildimse ne mutlu bana. Özlemle öpüyorum anneciğim, sağlıkla, mutlulukla ve hoşça kal, en kısa zamanda görüşmek dileğiyle.