Sanat, Yaşam, Duygular, Renkler

Duyguları, yaşanmışlıkları… anlatmanın bir çok yolu var. Harfler, kelimeler, cümleler bir birini kovalayarak duygularında, düşüncelerinde bir yolculuğa çıkar insanoğlu. Zihninin bir odacığının kapısını açar mutlu bir aşk muhabbetiyle karşılaşır. Belki güneşin sıcağı serinletir aşk ateşlerini, belki ay’ın büyüsüne kapılmaktan dem vurur.

Diğer bir odacığın kapısını açar; hayata yetişememenin, bir dilim ekmek parasının savaşı, belki bir aşk ızdırabının girdabına düşmüş bir duygu, bir düşünce… karalar bağlamış, kim bilir belki yaşarken çoktan bir kefen giyip mezarında ağıt yakıyordur.

Edebiyat, hayatı işlemenin en güzel yollarından biri. Uyaran, ayıltan, duygu harmanında kendiliğinden parçalara bölünen ve dahi yeniden ekip filizlenerek yeşeren bereketli hasatlar gibi.

“Çizmek,” evet evet çizmek! Hayatın çarpıklığını, duyguları, hayatın yaşama biçimini… çizersin. Sanatın renkli şekli seni alır renklerle buluşturur. Bir sevgilinin teninde harmanlar duygularını, bir bakışının ışığında, gonca bir gül takılı gerdanına sürükler bütün gözleri, ellerin ve kolların boğumlarında inişli çıkışlı koşturur bir maratoncu gibi, belki gün batımını izler, doyumsuz bir güzelliğe bırakır insanı.

Harman zamanıdır, saman ve buğdayı rüzgara karşı savurur. Esip gelen rüzgarda hayaller eşliğinde buğday tanelerini bereket yığını gibi döker önüne. Emek ilmek ilmek işlenir hayatın içinde. Emek bir sihirli dokunuşla ilişiverir tuvale.

Çizgilerle renklerin dünyasına girmek, her objeyi çizgiler ve renklerle oluşturmak, kendi hayal gücünle başlarsın o serüvene, bir hoca eşliğinde ve resim sevdasına tutulmuş bir grup arkadaşla bu yola çıkarsın. 

Boş bir tuvali karşına alırsın, paletine gerekli renkleri sıkarsın ve ıspatulayla karıştırıp kaynaştırdığın boyalarla çizdiğin resimi renklendirmeye başlarsın. Emek ve sanat aşkı birleşmiştir elele, seçtiğin resmin katmanlarını arşınlarsın.

Düşünceler, amaçlar, hayaller… fırça eşliğinde renk renk yedirildi beyaz tuvale. Sanatın özgürlüğü renklerin dünyasında şekillenir. Şarkılar eşliğinde bağından üzüm toplayanlar. Düğün, dernek kurulacak, kadınlarımız keşkek dibeğinin başında, ahenk içinde buğdaylar keşkeğe dönüşüyordu. Terleri biçtiği ve taşıdığı ekinlere bulaşmış, ama onlar yalnız yüreklerindeki aşkı anlatıp al al olmuş yanaklarını gizlemeye çalışıyorlardı yanındaki arkadaşından.

Sergimiz ve biz, sırtımızı eserlerimize verdik, renklerin dünyasına sızıyoruz mutlu yüreklerimizle. Okeyliyoruz olan biteni. Hayatın gerçekleri zaman içinde tuvallerimizde oluşup olgunlaşmaya başladı. 

Ve sevgili hocamız Bilal Yaşar, bütün bu uzun soluklu süreci organize eden, yürüten ve emeğini bizlerden esirgemeden bir öğrenim yılını mutlu sonla bitirmemizi sağladı, kendisine çok teşekkür ederiz.