Asumana dön yüzünü, aç ellerini. Yüreğinde samimiyet ve huzur olsun. Dünyanın tüm kirlerinden arınmak için ruhunu serbest bırak. Vicdan terazisi şaşmaz nasılsa. Güneşin yuvasına çekildiği, tüm renkleri yuttuğu o anda gökyüzüne dön yüzünü. Bırak gözlerinden süzülsün yaşlar. Ruhunun kirini atsın dışarıya. Yüreğini yakan korları söndürsün.
Şimşekler yırtsın gökyüzünü. Bulutlardan sevgi yağsın. Yeryüzü pamuk tarlasına dönerken pembe hayaller hediye etsin. Kandan, kinden, irinden arınsın dünya. Derelerden bal şerbeti aksın. Yıldızlar dans etsin özgürce.
Gözlerinde yaşlarla dön iki cihanın sahibine. Aç ellerini huzura: "Ey iki cihanın sahibi. Resûlullah'ın sevgisi gibi bir sevgi istiyorum. Hüzünlerden uzak, Aişe validemizin nazı gibi nazı olan, Fatıma annemizin muradını taşıyan, Hatice validemizin cömertliğini örnek alan bir neslin parçası olmak istiyorum." de. Gönlün nurlansın.
Hoşgörünün kaynağına dal. Sal oltanı anlayışın ortasına. Af gelsin, neşe takılsın, tebessüm yer etsin yüzünde. De ki:
"Geldim kapına Rabb'im! Acizim, yalnızım, biçareyim. Bir dileğim var, gülmek istiyorum. Anlayışa, hoşgörüye, sevgiye ihtiyacım var. Sade benim değil, tüm insanlığın!" de. Ruhunun okyanusu dalgalansın; tüm hasetleri, kinleri, kırgınlıkları yutsun.
Hani babasını rol model alan oğul var ya. Babanın bakışı, oğulun bakışı olur. Sevmeyi de dövmeyi de adımlarının ardında bulur. İşte hayat; izini güzelliğe bırakan, husumete barikat kuran, diline düşmese de bakışına, duruşuna yansıtan babalar ve oğulların yurdu olsun!
Hani Efendimizin Aişe validemize olan kördüğüm gibi sevdası var ya, işte o sevda nefes alan her cana rehber olsun, gönle dolsun, hayatımızın düsturu olsun. Bakışlarında kaybolduğun, varlığı yokluğu unuttuğun, dudak uçuklatan, yürek titreten sevdaların beşiği kurulsun. Tıngır mıngır huzurun sesi duyulsun.
Hani elleri yaralı, ayakları nasırlı, evinin geçimi için gece gündüz koşan babalar var ya, ocağına olan hasreti yüreğinde büyüsün. Çoluğunun çocuğunun özlemiyle sıcacık yuvasına koşsun. Eve yorgun gelen eşine annenin tebessümle açtığı bir kapı, bir kap yemek, bir bardak çay ikramı olsun.
Hayalden ölmez insan. Bakarsın hayatın olur. Senin gibi sonsuzluğa aşık ruhum. "Dün geçti, yarın muamma, tüm ömür bugün, kaliteli yaşa." düsturu hayat bulsun. Zaman dursun, zulüm ölsün. Masum bebelerin yüzü gülsün. Göğsüme oturan o taş misilli dert yok olsun.
Kapımı açtığımda karşı kapıda gülen yüzlere esir olmak dileğim. Hani birbirine mirasçı kılınan o kapıdaşıma, hakkını vereyim. Dünya malı dünyaya, var olanla yetineyim. Suizanların değil hüsnüzanların gölgesinde kalayım. Acılar tatlansın, sancılar dinsin, bal damlasın aşlara.
Yer gök tutuşsun el ele. Engeller kalksın yolundan. Taş değmesin ayağına. Yanaklarını okşayan meltem yeli, tüm hüzünleri sürükleyip götürsün. Nehirler denizlere umut taşısın. Dertler bitsin, hüzün gitsin, Deryanın rengi masmavi olsun. Denizkızı mutluluk atsın, acıdan kıvranan yavrulara.
Üç günlük dünyaya sığamayan narsistler yok olsun, savaşlar dursun, yavruların sesleri sussun, açlıktan nefeslerini vermesin. Umutla baksın hayata. Kanat takmış, mutluluktan uçan kelebekler gibi coşsun. İnsanlar lezzeti damaklarında hissetsin.
Bir dilek tut. Huzurun gökyüzüne duman duman yükseldiği, neşenin sokaklarda özgürce koştuğu, çocuk seslerinin neşeyle çınladığı, sevginin bütün kötülükleri öldürdüğü bir dilek tut. Tut ki gerçek olsun!
***