Güzel ülkemin özgür topraklarında bu yıl
30 Ağustos Zafer Bayramı’nın 100. yılını kutluyoruz.
Yokluklarla düşmana karşı verilen bir mücadele…
Sakarya Meydan Muharebesi’nin kazanılmasının ardından bir yıl kadar bir zaman geçiyor.
26 Ağustos 1922’de Başkomutan Mustafa Kemal Atatürk “Büyük Taarruzu” başlatıyor.
Türk ordusu, 30 Ağustos’ta Dumlupınar’da Başkomutanlık Meydan Muharebesi’ni kazanıyor.
Afyon’a kadar ilerleyen Yunan ordusunu geri püskürtüyor.
Ardından Atatürk, “Ordular İlk hedefiniz Akdeniz İleri” emrini veriyor.
9 Eylül’de İzmir’in Yunan işgalinden kurtarılıp, 18 Eylül’de son düşman askerinin İzmir’den çıkarılmasıyla Türkiye Cumhuriyeti tam bağımsızlığına kavuşuyor.
Biz böyle bir çırpıda yazıyoruz, söylüyoruz, anlatıp geçiyoruz ama uzun soluklu, ağır kayıplı, acılı, sancılı bir savaş bu…
Bir ulusun kadını, erkeği, yaşlısı, genciyle yedi düvele karşı toprağını canını, namusunu koruma mücadelesi…
Dumlupınar Şehitliğini ziyaretimiz sırasında dua edip saygıyla andığımız şehitlerimizin mezar taşlarında yazan isimleri, yaşları, geldikleri beldeler bile her şeyi anlatıyor aslında.
8 yaşındaki çocuktan, 80 yaşındaki dedeye ne çok şehidimiz var.
Ne çok acı hikâyemiz…
Yurdumuzun her yerinden kopup gelmiş, vatanı uğruna savaşıp son nefesini vermiş 17’lik gençler…
Kadınlar, bacılar, analar…
Adı bilinenlerin dışında daha bu toprakta yatan binlerce şehidimiz…
Adım attığımız toprağın şehit kanıyla sulanmış olması içimizi titretiyor.
“Bugün “30 Ağustos Zafer Bayramı’nın 100. Yılı” diyoruz, kutlayıp geçiyoruz ya, geçmeyelim hemen…
Elimizi kalbimize koyup Başkomutan Mustafa Kemal’i, yanında savaşan subaylarını, askerlerini, canını ortaya koyan her bir vatan evladımızı, şehitlerimizi, gazilerimizi analım.
Onları dualarımıza katalım.
Ve araştırıp okuyalım, öğrenelim, anlatalım, yazalım daima…
Bu vatan kolay “vatan” olmadı; evlatlarımız, torunlarımız bilsin.
Bayrağına, toprağına, geçmişine, atasına sımsıkı sarılsın…
30 Ağustos Zafer Bayramımız kutlu olsun…
Sedat İlhan
Kurduğum Dengelerim /1
Yusuf Sarıkaya
Kadim Değerimiz Komşuluk
Mine Çağlıyan
Sonsuzluğun Frekansı /7 - İstasyonda İki Kız Kardeş
Gevher Aktaş Demirkaya
Tren İstasyonlarında Vedalar Kavuşmalar Hatıralar
Hakan Cucunel
Şubat
Ebru Bozcuk
Lilith Efsanesi
Prof. Dr. Nevzat Tarhan
Ben Toksik miyim?
Hamiyet Su Kopartan
Sağlıcakla
Deniz İmre
Bukowski Haklıydı: Özgürlük Dediğin Şey Bazen Yalnızlıktır
Musa Aşkın
Eğer
Ümmügülsüm Hasyıldırım
Gönle Hüzün Düştü
Serhan Poyraz
1933 Berbat Bir Yıldı / John Fante
Ahmet Furkan Demir
Pasife Alınmış Hayatlar
Dilek Tuna Memişoğlu
Canım Çocuklar
Mehmet Şahan
Başak ve Saman
Hüseyin Uyar
Dilaver'in Entelektüel Durumu Hakkında
Suna Türkmen Güngör
Endeeni Eledivesen Diyom
Nevin Bahtişen
Mutlu Yarınlar İçin
Sami Çelik
Her Nisan Ayı Yaklaştığında...
Demet Mannaş Kervan
Sorgula
Ayşe Parlar Gürkan
Ah Neo!
Haluk Özdil
Yazdım Çünkü O Bir Anneydi ve Tek Suçu Kadın Olmaktı
Hilmi Yavuz
Kayboluş ve Yıkım
Ümit Polat
Hakan Bahçeci’nin Öykü Yoculuğu
Muhammet Çavdar
Bir Uyku Bin Ölüm
Reyhan Mete
Ey Ruh! Geldiysen Üç Kez Tıkla
Esedullah Oğuz
İçimiz Dışımız Suriye
Cengiz Hortoğlu
Mutlu Olmak mı Nasıl Yani?
Ufuk Batum
Yediği Ayazı Unutmamak
Şükrü Doruk
Alma Ağacı
Uzman Klinik Psikolog, Dr. Ezgi Yaz
Hayat Gökyüzüdür, Bakış Açımız da Teleskop
Tamer Şahin
Dünyalı Barış Manço
Kadir Çelik
Affet Bizi Güzelhisar