Gün, geceye veda eder. Gece, pusuda seni bekler. Uykuyu unutan gözler beyne hükmedemez, vazgeçer. Dün bir, bugün iki derken tükenen zamana aklın hayret eder. Koca yirmi üç gün, dört duvar arasında mekik dokur. Sonra bir el, bir nefes tutar çeker elinden. Bırakırsın kendini o elin rüzgârına. Hapsolduğun dünyana ihanet edercesine.
Gün bereketiyle gelir. Alışverişin tadı yavan, yorgunluğu keskindir lakin ruhun bir türbede uyanır. Bir el silkeler sanki. Sürünen ayaklar yorgunluğuna meydan okur. Yolcu yolunda gerektir. Bugün, evden firar günüdür. Akşam vakti geldiğinde Sultanahmet açar kapılarını. Dinlenen ruhun vazifesini tamamlayıp çıkar.
İftar vakti sofralar kurulur habersizce. Bir, "Buyurun, birlikte açalım iftarımızı. Onur verin, şenlendirin soframızı." der, önünü kesen tanımadığın bir yüz. Afallarsın. Şaşkın ama geleceğe ümitli bir tebessüm yerleşir yüzüne. Davete icabet sünnettir ya hani, nazikçe geçersin iftar sofrasına yüreğinde dualarla. Yorgunluğun ve soğuğun bedenini işgaline başkaldırıdır o durak. İlaç gibi gelir adım atmaya takatinin kalmadığı o anda. Hani, "Hızır dokundu!" desen yeridir.
Yürekte sevgi olsun yeter. Gözlerdeki ışık, bakışlardaki sıcaklık, dokunuverir gönlünün en hassas noktasına. Hafiften dokunuşlar konuşmaya başlar. Huzur filizlenir ruhunda. Burnunda sızı, nefesinde oksijen yanması bir kıpırtı hâsıl olur. Göğsünü dolduran ama biraz kabartan bir nefes olur bedenini ziyaret eden o konuk.
Bir ziyaret sevdası vesiledir buluşmaya. İki dünya arasında sıkışmışken bir dokunuş nefes aldırır. Sara. Masumiyetin samimiyeti sarar ruhunu, adı gibi. Gönüllerinin güzelliği vurmuş yüzlerine. Arapçada "Şafakta parlayan su" anlamındaki Türkçede ise "Prenses, Hanımefendi" anlamına gelen bu ismin sahibi; ellerini ellerinin arasına bıraktığında sanki tıbbi bilgilerini, avuç içi yoluyla şifa olarak akıtır ruhuna. Ablası Sulin, "Kardeşim Tıpta okuyor. Doktor olacak" derken anlarsın yüreğindeki huzuru. İsminin anlamı "Su gibi berrak, zarif, narin, sakin anlamına gelen manayı, dudak kenarındaki zarif gamzeye yansıtıverir. Işıl ışıl parlayan gözlerindeki şefkat öyle anaçtır ki kardeşi Sara'dan gururla bahseder.
Sevgi karşılık ister mi bilmem ama saygı sanırım ister. İki koca yürek birbirine mutmain. Hemen "Ablam da üniversitede Hoca, o da doktor" ifadesiyle modelini takdim eden sevgi pıtırcığı bir kardeşe sahip olmayı kim istemez ki! Çantalarında taşıdıkları mamayı kedilere ikram ederken aldıkları lezzet, merhamet duygusunun ete kemiğe bürünmüş hâlini yansıtır.
Bu gece üşüyen yüreğim ısınıyor, acıkan ruhum doyuyor, gönül kafesimde ümitler çiçek açıyor. Beni taşımaya tahammül edemeyen dizlerim suskun. Ayaklarım yüreğime tabi. Meğer bazı yaşananlar; yorgunluklara, ağrılara, açlığa değermiş.
Bazen bir ömür yaşamadığını bir günde yaşayabiliyormuş insan. Bazen de yaşadığın hüznünü sarıp sarmalayacak sebepler halk edermiş Yaradan. Kabz halindeki ruhuna mola verdirir. Bukalemuna dönen duygularıma yeşilin en güzel tonunu giydirir. Uçmaya hevesli ruhun kanatlanıverir.
Söz gümüştür, lakin sükût altın, olur. Atasözü âna cuk, diye oturur. Söz sırası bakışlardadır artık. Müezzinin sesiyle an durur, sessizlik konuşur. Bir ömre sığmayan duygular âna hapsolur.
***