Adı Yok Ilık Akan Rüzgarın

Titriyor gölgeleri çiçeklerin
Sen çok altında yerin, toprak olan gözlerin
Bir tren yaklaşmakta, kalbi hızlı akmakta şehrin
Yolcu var sakin, yolcu var tedirgin
Ben çok ölüm gördüm, cama güneşi sabitledim
Seninki gibi sağanak olmayı görmedim
Affet annem, affet canımın içi
Bir çocuk daha, bir çocuk daha
Daha kaçı uğrayacak sana bilemedim

Yağmur yağıyor, burkulan dua, ellerimde Yasin
Islanan yaprakları çiçeklerin
Çok insan var koşuşturan, yavaş adımların senin
Ama benim ayaklarımın altında kayıyor zemini garın
Bir bardak su yanında soyulamayan kabukları portakalın
Bu ne derin uykudur, bu neyin yorgunluğudur
Affet annem, affet yüreğimin parçası
Bir çocuk daha, bir çocuk daha
Biliyorum artık, cennet dedikleri bir çocuk bahçesi

ETİKETLER: Muhammet Çavdar Adı Yok Ilık Akan Rüzgarın

NELER SÖYLENDİ?

Website Yorumları

Muhammet Çavdar

DİĞER YAZILARI Bir Uyku Bin Ölüm Bir Kayboluşun Beyitleri Kanayan Yara * Ölümden Korktuğum Doğrudur Çağrı Ümit Polat’ın Avuç İçi Öyküleri: Zevzek Bana Ait Görülmeyen Yerden Köy, Göl ve Çocuk Münâcât Semenderin Rüyası Bedevinin Şarkısı Kızıl Gökyüzüne Ağıt Hayat Bazen Yoksunluk Ölümsüzler Köyü Can Bağı ve Ölüm Perileri El Hamra ve Güvercinler Hatır'ı Olmayan Hatıralar Hiçbir Şey 'Sebepsiz Yere' Değildir! Ekmek Arası Keder Ketum ve Sinematografik Hikâyeler Kadim Kentin Meczubu Kuşların Dili’nden Kalan Ama Bu Hayat Eski'nin Söylettiği Ay Düştü Payıma Düş'te Kalan Karlar Ülkesi