GİTMEYİVER
O gün doktor randevusu vardı annesinin… Geç kalmamak için acele acele kahvaltı edip hazırlandılar. Çöp korkmasın diye alıp dışarıya çıkarmak için dış kapıyı açınca, nerede kaldığını bilemedi. Olduğu yerde donup kaldı.
Kattaki iki komşu birbirleriyle öyle bir kavga ediyorlardı ki, ne yapacağını şaşırdı. Ne kapıyı kapatabildi ne müdahale edebildi. Sessizce yatak odasına, başörtüsünü takmak için adeta kaçtı. Bir taraftan eşarbını takıyor, bir taraftan seslerin kesilmesini bekliyordu. Bu arada durmadan telefon çalıyordu. Baktı kavga edenlerden biri arıyor. Açmadı; ama arama kesilmedi. Alt kattaki başka bir komşu ile birlikte dokuz kez çaldırmışlar.
En sonunda dayanamadı, gitmeye karar verdi. Annesi; "Gitme kızım. Geç kalacağız, boşver. Otur oturduğun yerde" dedi. Fakat o kıyamadı komşularına.
"Belki aralarını bulurum" düşüncesiyle soluğu komşuda aldı. Ardından "gitme" diye bağıran annesini duymadı bile…
Komşu sinirden patlamak üzereydi.
"Görüyorsun demi komşu, nasıl da çemkiriyor, haklı gibi! Mecbur muyum Allah aşkına onu beklemeye..." diye uzun uzun dertlendi. Garibim, her ne söylediyse sakinleştiremedi öfkeli komşuyu…
Bir ara; "Bir de onun tarafından bak komşum. Sakin ol. Belki ben olsam da..”
Lafının sonunu getiremedi. Bir hışımla yerinden kalkıp elinde Kur'an’la geriye dönüp; "Benim haksız olduğuma el bas Kur'an'a. Koruma onu, koruma..." diye bağırmaya başlayınca, oradan kaçmak zorunda kaldı.
Büyük bir şaşkınlık ve hayretle eve gelen kızına annesi; "Kabak senin başına patladı de mi? Gitmeyiver" dedi haklı olarak…
Editör: Deniz İmre
