SİSYAN
Yasladım yüzümü, acının omurgasına,
Ay kırık, damlamıyor şavkı alnıma.
Haykırdıkça adını, batıyor içine sesim.
Konuşunca sisler kaybedermiş sırrını;
Anladım.
Anmadım adını;
Bilirdim isimler
Sisle konuşunca kaybeder aksini.
Bir mektuptun, bulutlara sarılmış,
Dumanla yazılmış,
Okudukça silinen.
Küf tutmuş yıldızlar,
Parmak uçlarımda
Sönmeye yeminli itiraf
Her biri.
Çatlamış sırların iç cebinde,
Yansımasını arayan kör bir kuş.
Uçtukça çoğalan boşluk,
Kondukça kanayan gökyüzü.
Ağladıkça açılan kapısı,
Cennetin.
Aşk dedikleri şey,
Ateşmiş meğer;
Gölün dibine bırakılmış.
Su susar,
Haykırır yosunlar,
Yükselir yanık kokusu derinden;
Sevdalar cehenneminden.
Yürüdüğüm yollar,
İnkar eder ayak izlerimi.
Tanıktı toprak,
Uhrevi arzulara,
İçimde büyüttüğüm.
O da kaybetti hafızasını,
Kapattı kapılarını yüzüme,
Çekildi mil, gözlerine dünyamın.
Zamanın dişleri arasında öğütülen
Nar tanesi yalnızlığım,
Sızar gecenin cebine, kırmızı.
Kimse fark etmez,
Kimse duymaz;
Hüsranımın kanadığını.
Uzanmış merdivenler yüreğimden,
Çivilenmiş basamaklarına keşkelerim.
Çıkmaya kalksam düşerim,
İnsem daha düşerim dipsize.
Sisyan bu belki de
Sisle isyanın nikahı sanki.
Görmeden bağlanmak,
Dokunamadan yanmak,
Uzanamamak alkımına.
Bir yanım sürgün, güneşsiz sabahlara,
Kırgındır bir yanım, yalana, riyaya,
Sarılır umutdum, kendi gölgesine,
Taşıyamadan adını yarınlara.
Yaralar büyütüyorum içimde;
Sisyana...
Ölmedin bende,
Ben, sende gömüldüm.
Kefenim sis oldu,
Adınla örtündüm,
Ruhum isyanda...
***
Sisyan: Sisle örtülen ruh isyanı, anlatılamayan acının içte büyüyen başkaldırısı.
***
