BIRAKIN DAĞINIK KALSIN
Etrafa dağılmış oyuncaklar, kirli sepetinde birikmiş çamaşırlar ve mutfakta bitmeyen yemek telaşı, geriye kalan bulaşıklar.
Her gün aynı rutin işler, bazen gergin bazen sakin ruh halleri. Zaman öyle geçip gidiyor ki, ne ara büyüdü, okudu evlendi çocuklar.
Bir bakıyorsunuz evde yapacak iş yok haftada zor dolan çamaşır makinesi, bir tabak yemek yapılır oda bitmek bilmez, evi dağıtan yok, telaş yok, ses yok, aradığını bulamayan çocuklar ve bitmeyen kavgalar yok.
Ev öyle sessizleşir ki, televizyonu açarsın ses olsun diye ya da bir kedi sahiplenirsin can yoldaşı olsun diye; o da sürekli kenarda uyur durur.
Bırakın ev dağınık olsun bir süre, oyuncakları saçılsın halının üzerine, tartışmayı bitirmek için atılan terlikler geri size dönmese de olur, yeter ki çocuklar dönsün evlerine, özledikleri anne, babaları olsun, gelemeseler de sesinizi duymak için susmasın telefonunuz.
Evden kurtulmak için kaçan çocuklar değil, okuyup adam olmak için giden çocuklar olsun, döndüklerinde kapıyı açan ebeveynlerin boynuna sarılan çocuklarınız olsun.
