İNSAN GİDER İZİ KALIR
Kimisi aldı, kimisi sattı,
Kimisi sustu, kimisi yaktı,
Ben yolda iken,
Hayat başka yola attı.
Ne kapılar yüzüme kapandı
Ne dost sandığım yolda kaldı.
Ben sazımın sapına tutundum,
Her perde bir şey anlattı.
El nasırsa saz dile gelir,
Sabır varsa yol eve gelir.
Her duyduğun söz doğru değil,
İnsan kendi özüne gelir.
Kimi erken vardı menzile,
Kimi döndü geldi geriye.
Ben düşe kalka öğrendim,
Yol öğretir yürüyene.
Ne kazandım sayıp durmadım
Ne kaybettim diye ağlamadım.
Bir iz kalsın yeter dedim,
Boş yaşayıp da var olmadım.
Gün gelir eller durulur,
Tel susar, perdeler yorulur.
İnsan gider, izi kalır,
Emek varsa adı duyulur.
Kimi servet bıraktı ardında,
Kimi bir söz kaldı akılda.
Ben bir ezgi bırakabilirsem
Yeter bana şu dünyada.
***
Editör: Seher Uslu
