YAŞAMAK
Bir pazar sessizliğindeyim,
Cebimde birkaç hece,
Bölük pörçük anılar,
Şiirden arda kalan,
Kim okşar bilmem ki
Boynu bükük yarınların başını,
Kim bilebilir kaç şiiri katletti cellatlar?
Bir sevda uğruna kaç ömür harcanır?
Kaç gece uykusuz?
Ninni söylerim dizlerimde yatırıp...
Mavi gülüşlerim solmuş,
Şiir kokmuyor artık hiçbir kadın,
Şiirler yorgun,
Zaman pas tutmuş,
Bir ıssız adam kuytularında mısraların,
Yürüyor mor duygularla,
Zamansız,
Mekânsız,
Kimsesiz,
Nedensiz...
Yürüyor işte,
Gecenin kollarında,
Beyninde binbir soru,
Acaba,eyvahlarla...
Yaşamak en ağır yükmüş meğer
Soytarı zamanlarda!
Yaşamak, yaşayan ölüler ve prangalarla!
