YALNIZLIK
Bazen çekilince kendime,
Kimsesizlik hapsolur içime,
Her hakkı mahfuz komutlar yağar
Umursanmayan benliğime.
Bazen çekilince kendime,
Yalnızlığım düğün eder hayallerimle,
Geline damat, damada gelin hak getire,
Umarsızca aşk mavisi muhabbetler yeşerir.
Orman olur kendi hasletleriyle,
Bazen çekilince kendime,
Deli dolu sözler yazılır şiirlere,
İçin için türküler yakar.
İçine dönük yatar gam döşeğine
Debelenir durur endişelerle.
Bazen çekilince kendime,
Kendimden çekilir canım.
Hayat kırıntıları birikir,
Umutsuzluk dağ olur öksüzlüğüme,
Gülerim bir başıma kendi halime,
Ne yapayım, kimden ne dileneyim?
Tek sermayem halden hale geçen yalnızlığım.
Neyse ki beni oyalayan hallerimle bayağı kalabalığım.
Editör : Nevin Bahtışen
