VİCDANIM RAHAT
Hiç kimseye kötülük düşünmedim vicdanım rahat benim
Yorgun düştüyse de kalbim tertemizdir her adımım
Herkese bir gül bıraktım elime batsada dikeni bana dönse de bazen acı
Ben hep iyilikten yana oldum
Allah görüyor ve biliyor
Hiç kimseye bir kırgınlığı bilerek yük etmedim
Gidenin yoluna ışık oldum her defasında kalanımda gölge etmedim asla
Beni en çok seven bile bir gün unuttu belki
Ama ben kimseyi yarım bırakmadım eksiltmedim
Bir ömrü taşıyorum içimde sessiz ve ağır
Her acının ardından biraz daha büyür bu kalp biraz daha ağırlaştı içimde
Kötülük etmedim kimseye kendim dışında
Ne yaşadıysam Allah’la yaşadım o bilir beni en doğrularımla ve yanlışlarımla
Yoruldum mu evet yoruldum ama eğilmedim hiç kimsenin yüküne
Vicdanım yastık gibi serili her gece
huzur olur gönlüme
Dünyanın darbeleri geçer insanın özü kalır geriye
Ben özümü sakladım her zaman tertemiz bıraktım
Kişiliğimi duruşumu karakterimi asla bozmadım
Çok şükür vicdanım rahat
***
