VENÜS BAHARIM
Gülümsemesi her hücremi yenileyen güzel,
Yineleyen zerreleri; düşten kolonilerde!
Sen ki kıvılcımı volkana döndüren dilber!
Mâğmasın, tüm dünyaların çekirdeği,
Uğurladığım Venüs baharım.
Bu yüzden ki aklı zayi,
Aşk haliyle dönmekte,
Yörüngene çekimli seyyareler…
Vah ola ki her bir naçar adım,
Göktaşları dökülesi hasret mecralarına…
Dem be dem, dil meclislerinde,
Söz cümbüşe vuruyor sen varken kendini,
Sen varken besteleniyor gözyaşı güfteleri,
Keman inliyor, kanun düzen tutmuyor;
Ud, od oluyor nihayetinde,
Saz notasız da çalıyor sen varken,
Sakiler şerefine dolduruyor meyleri,
Salaş hanelerde karadüzen, her gece;
Ayım bayım
İşretler kuruluyor yâdına,
Görülesi coşmuşluğum!
Neredesin nabzım, Venüs baharım!
Bak işte, hâlim hal değil!
Serhoşam,
Berdoşam,
Ayyaşam,
Sefil, sersefil,
Yakındır evrende yok oluşum…
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
