USTA
Usta be; yine düştü yüreğime canhıraş bir feryat.
İçimde azalarım tuzla buz oldu.
Canım ilmek ilmek sökülür sanki,
Nefesim kesiliyor, ciğerim soldu.
Usta be; güneş gibi doğdu günüme,
Gece oldu, çöktü ömrüme.
Ne benden vazgeçti,
Ne karşılık verdi sevgime.
“Usta be; toprağım ol, yağmur olayım özüne,
Çöl fırtınası gibi kum doldurdu gözüme."
“Ben sana kara sevdalandım.” dedim,
İnanmadı sözüme.
Usta be söylesene; bir insan, bir insanı
Bu kadar mı sever?
Sevgiyi nasıl kıyas edelim, nedir kıstas, nedir değer?
Aşka âşık olmak, sevdayı karaya bulamak buysa eğer;
Acısı ateşte yanmaya, sızısı kör bıçakla parçalanmaya eş değer.
Usta be; ben sadece yanmamışım,
Kül olmuşum meğer.
Umudum gül açar, kim bilir belki bir gün ölümüne sever
Ya da bıraktığı gibi eliyle mezara gömer.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör Bilgi Şakar
