UNUTAMADIM İŞTE UNUTAMADIM
Yüreğimdeki senle dertleştik dün gece
Hep ben sordum bir şeyler sense hep sustun
Oysa sen bir sorsaydın bir kerecik bile bana
Ne çok anlatacaklarım vardı sana
Unutulmuş bir kır kahvesinde
İki çay söyledim bir hayalini bir çayımı yudumladım
Sensizliği çok katmışım yine
Çayım başımı döndürür durur
Sana gelmek var içimde bu gün sırılsıklam
Ansızın karşına çıkıp gözlerinde ısınmak
Ne geçmişi ne de geleceği düşünmemek kollarında
En derinini yaşamak "Aşkı" sıcaklığında teninin
Memleket gibi sarmak yok olmak istiyorum kokunda
Ben seni görünce dilim tutulur
Bir çocuk olurum dilim konuşmayı unutur.
Seni görünce kalbimin ritmi bozulur
Korkarım bir gün gözlerinde durur.
Her görüşte yine sana vurulur.
Ben seni görünce kendimi bulurum.
Bulurum da yine gözlerinde kaybolurum yâr
Bir roman gibiydin sen hep düşlerimde
Hep yavaş yavaş okudum
Ve tekrar tekrar bitmesini istemedim işte
Çünkü sonunu biliyordum bu romanın
Korkuyordum ayrılıkla biter diye
O yüzden işte sevgili
Hep yavaş yavaş okudum ve tekrar tekrar seni
Kısa hikâyelerin anlamı derin olur
Uçmasını öğrenmeden göçlere zorladın beni
Gidenler gitti be sevgili bir el bile sallamadan
Beklemeler nedendir
Yürekte tutunamayanlara
Biliyorsun hiç dönmeyecek el sallamadan gidenler
İkinci bahar diye bir şey yoktur bazılarımıza
Bahar geç gelir sadece o kadar
Kaçıncı yola çıkışım bu hatırlamıyorum
Senden uzaklaşmak için
Tek hatırladığım
Senin şehrinin ilk durağında
İçimdeki çocuğun benden kaçıp inmesi
Beni dinlemeyen ne dilime ne de kulağıma artık güvenmiyorum
Unuttum gitti seni
Neden hâla seni sayıklıyorum
Aynı dilde sevdim seni
Senin dilinde unutamadım
Unutamadım işte
Unutamadım kahretsin
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
