Şükür / Gülcan Mülayim

ŞÜKÜR

Bazen denir ya "Rüya mıydı, gerçek miydi?" diye. Henüz beş yaşındaydı, ormanın içinde nefessiz yatan erkeği gördüğünde.

Dokunuyordu ama ses vermiyordu. Açık kalan  gözlerine bakıyordu. Bir anda gökyüzünü  kaplayan beyaz bir ışık sardı dört bir yanı. Yankılanan sese kulak veriyordu: "Ben, senin  iyiliğinin anahtarıyım.

Özünden geçen yolun yardımcısıyım." diyordu. "Gördüğün, senin yıllar sonra uyuyan hâlin. Neler biriktirdiğini  merak ediyor musun? Evrende görevlisin; bu, herkesin kabullenip kaldırabileceği bir kural silsilesi değil. Boyutsun… Düşünen varlıksın. Kalbin ve aklın boşuna verilmedi, kıymetini bilirsen ne âlâ. Kötülük de iyilik de senin  tercihin.

Kalbindeki damarların köklerini düşün, ağacın ana rahmi. Sevgiyle aşılarsan koskoca  bir ova. Kibrin, hırsın, fesatlığın, mutsuzluğun  kıyısından bakıyorsan ruhun, aç vadi." Ses bir anda kesildi ışıkla beraber.

Gökyüzüne  baktığında  bir yanı gündüz, bir yanı  geceydi. Yataktan sıçradığında gecenin sessizliğine bürünen, sadece nefesin duyulduğu ânı yaşıyordu. Hızlı atan bir kalp…

Rüya ama gerçekliğin yaşandığı, duyguyu hissederek gülümsüyordu.
Tanrı’nın iyiliğinin kanatları altında olduğu  için  şükrediyordu.

***

TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE  KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...

Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz

Editör: Nevin Bahtışen