SÜKÛT
Anlıyorum, bir derdin var gönlünde
Çıkmak istedikçe bastırıyorsun
Çekinceler gelir gider dilinde
Kusmak istedikçe susturuyorsun
Akmadıkça sular durulur mu hiç
Görünmeyen yara sarılır mı hiç
Kul nefes almaktan yorulur mu hiç
Kendini hayata küstürüyorsun
İnsan beşer, dünya yalan, dert geçer
Kalem ağlar, yazı kalır, söz uçar
En güçlü olan da, bir yerde naçar
Umutsuz rüzgârlar estiriyorsun
Aç ki yüreğini okyanuslara
Dağılsın kederin mavi sulara
Hapsedip ruhunu karanlıklara
Nefsine zayıflık gösteriyorsun
Nûrfânî'nin gönlü bahtiyar sanma
Her arif olanı ihtiyar sanma
Canın tatlı ise güle uzanma
Dikeni batanı kestiriyorsun
***
Editör: Nevin Bahtışen
