SÖZÜM VAR BENİM
Edirne’den Kars’a vatan uğruna,
Niceden de nice, sözüm var benim!
Jüpiter’den Mars’a yatan uğruna,
Yüceden de yüce, sözüm var benim!
Sonbahara, kışa, bahara, yaza,
Gökyüzünde kuşa, ördeğe, kaza,
Göz üstünde kaşa, edaya, naza,
Eceden de ece, sözüm var benim!
Engin ovalarda yaylayan düze,
Zengin kovalarda oynayan güze,
Dingin yuvalarda ağlayan göze,
Geceden de gece, sözüm var benim!
Bülbülü kabzedip al olan güle,
Deveyi hazmedip yal olan file,
Cümleyi buğzedip lal olan dile,
Heceden de hece, sözüm var benim!
Pîr-i Fânî der ki ilam ehline,
İhsanla emlenen selam ehline.
İmanla demlenen kelam ehline,
İnceden de ince, sözüm var benim!
***















































