SAĞLICAKLA KAL
Yalnızlık ağaçlarında ikimiz
sevda kuşlarıydık,
Aynı kaptan su içerdik,
Samanyolu aydınlatırdı gecemizi
Yürürdük aynı yollarda el ele
Ebemkuşağıydı gülüşlerimiz.
Tutmuşum ellerini,
Koşardık buluttan buluta
Kuşlar götürdü bizi sevgili
Renk renk açmış gülistana.
Eğilip bakıyor ay,
yıdızlarla süslü bir geceden
Göğe açılmış pencerelerden
İzlerdik seninle ben
kızıl çiçek açmış günbatımını
İnciler dökülürdü
senin çağla gözlerinden
ikimizin sevdiği içli bir şarkıyı
söylerken ben.
Neden ayrılık düştü bize,
Hangi yel dağıttı pembe düşlerimizi
Hangi güvercinler götürdü
sevdalı gülüşlerimizi.
Sevgili, sensiz ne yapayım
bu yalnızlık şehrinde
Budanmış sevda sürgünü
Bir tren penceresinde
El sallıyorum dündeki günlere
Gidiyorum işte sevgili
Bir ayrılık treniyle
Sağlıcakla kal sevgili!
