PORTRE
Boş yere dolaştı sabahtan beri
Ne bir iş bulabildi, ne de bir umut.
Gözü yerlerde az içilmiş bir izmarit
Aradı durdu, buldu sonunda
Cebinden çıkardı bir kibrit
Yaktı sigarasını
Meğer o da son kibrit
Attı kutusunu kızarak yere
Öyle bir çekiş çekti ki dumanı içine
Zayıf yanakları iyice çöktü içeri
Tuttu nefesini duman çıkmasın diye
Ciğerinin her köşesinde gezdirdi onu.
Gözleriyle kahretti kader ile feleğe
Hırsı bir ordu ile dönüşecek kadardı
Ne elinden tutan vardı
Ne de dünya ona yardı
Bir derin nefes daha çekti sigarasından
Yine hapsetti içinde onu
Bir bank ilişti gözüne
Çok yorulmuştu çöktü üzerine
Denize doğru baktı dalgın dalgın
Martılar bir iniyor bir çıkıyor
Martılığa özendi bir an
Onlarla daldı denize
Onlarla süzüldü gökyüzüne
İyice yorulmuştu
Sızıp kaldı o bankın üzerinde.
Bari rüyasında iyi şeyler görse idi.
