PITIR PITIR PATLASIN TOMURCUKLAR
Kundaklıyorum geceyi bebe düşlerimle
Hem tıngır mıngır yuvarlanıyorum beşiğin sesinde
Hem ninnileri susturup ağlıyorum
O an öyle geliyor içimden
Karasız mevsimlerin kuşları gibi
Uçuyorum nereye uçtuğumu bilmeden
Hem mola vermeden uçuyorum
Hem konup bir dala nefesimi tutuyorum
O an öyle geliyor içimden
Gemiler yanaştırıyorum limanıma
Sıra sıra dizilsinler istiyorum peşim sıra
Hem yelkenler fora açılıyorum ufka
Hem dönüşümü bekliyorum rıhtımımda
O an öyle geliyor içimden
Zapt edilmez fırtınalar koparıyorum içimde
Yağmurlar yağdırıyorum var gücümle
Hem dökülsün istiyorum etsin tarumar
Hem pıtır pıtır patlasın tomurcuklar
Nasibi rahmetinden sadece bir zerre
Yeter diyorum yeter
O an öyle geliyor içimden
Hayat diyorum hayat yaşamaya değer mi
Kaldırıp başımı bakıyorum etrafıma
Bunca insan bunca kalabalık boşuna mı
Hem vardır bir hikmeti diyorum sen de karış aralarına
Hem bir afra bir tafra dudak büküyorum
Yok diyorum yok işte
Ya ölüm diyorum ölmeye değer mi
Ölünce insan muradına erer mi
Sonra gülüp geçiyorum
Güneş diyorum henüz sarısından göçmedi
Sabırsızlanma ey umut
Ben de dağılsın istiyorum gözlerimdeki bulut
Şiirler yazıp şarkılar söylüyorum
Ben unuttum sen de unut
Bu gün olmazsa yarın
Bekliyorum
Öyle geçiyor içimden
Ve o gün gelecek
Biliyorum
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
