NANKÖR İNSAN
aldım kağıt kalemi elime
geçtim penceremin önüne
tam da akşam üzeri
sokakta yaşlı bir adam
bastonuna dayanan
bir adım önünde
dönüp dönüp arkasına bakan
orta yaşlarda bayan
bir iki adım attılar
tekrar durakladılar
duvara yaslandılar
saatlerdir oradalar
bayan bakkala girdi
tekrar iskemle ile geldi
oturdu hemen ihtiyar
yoldan geçenlerden biri
hal hatır sorar gibi
yaklaştı yanlarına
oğluymuş öğrendim sonra
belli bir müddet
sinirlenmiş gibiydiler
arkalarına bakmadan
hemen oradan gittiler
tek başına ihtiyar
kala kaldı ortada
polis geldi sonra
huzurevindeymiş adam
karısı sandığım bayan
kızıymış
karısı yıllar önce ölmüş
darısı bana diyor adam
neyine inanam
olmaz olsun böyle yaşam
kediye kurban olsun
ondan bile nankör insan
