MUM
Yan komşumuzun evinde
Yıldız gibiydi lambalar
Elektrik direğinde ayağı nalçalı
Elinde pensesi
Telde akbaba gibiydi ustalar
Birazdan karanlıkta odalar
Gölge gölge sofralar
Saman çöpünden gelişigüzel yuvalar
Birbirine sokulmuş
Birkaç kuş gibiydik o anlar
Oyunumuz olurdu karanlık
Elimizde mum gözlerimizde aydınlık
Şekil verirdik o an zifti karanlık dünyaya
Ellerimiz palet parmaklarımız fırça
Resim defterimizdi duvarlar
Bir kaç saatliğine unuttuğumuz
Gecede bıraktığımız yalanlar
Bazen tavşan bazen kedi bazen de köpek
Kaç mum damladı öbek öbek
Kolumdan kıvrılan defterim
Kör karanlıkta kaybolan silgim
Bir ses gelirdi belli belirsiz
Sırf mutlu olayım diye
Yarım yamalak dilinin döndüğü
Annemin bildiği kadar
Hep aydınlıktı masallar
Ne de güzeldi loş ışık
Yılda birkaç kez kesilen
Su elektrik elde yıkanırdı
Çamaşır ve bulaşık
Bir kaç yıl oldu öleli anam
Dua et derdi arkamdan
Hâlâ o günden beri
Mum yakmıyorum
Yakamıyorum anam
Editör: Nevin Bahtışen
