MASALSI ŞİİR
Yarım kalmış şiirler mahsun
Ökseye tutulmuş çırpınır kadarken hani
Bir sevdadan yetim
Yasındayken ölümlerin
Hani tuzsuz yemek gibi
Eksilmişim küçülmüş üryan
Medet umup
Noktasına sığındığım mısradan
Boşaltıp ceplerimde saklı kinleri
Dökerek anıları sokaklara
Yıkıp ta bıraktım şehirleri
Yanmış bir orman kıyısıydı
Toprak bana yabancı
Ayaklarımda bir ömrün sancısı
Ardımda silerken rüzgâr kirlenmiş adımları
Derken bir kelebek kondu omzuma
Dokunup da son yarama
Dilini bilir misin dedi kuşların
Hani şu devrilmiş çınarın
Dinlersen duyarsın
Susarsan anlarsın
Orman olur avazın
Dilimi konuşursun
Kanatları hercai mavi
Sarısı sarı alı kandan kıvamlı canlı
Düştüm kelebeğin ardına
Yanık köknar fısıldadı kulağıma
Bir günü var yaşamaya
Ah ne kadar uzun
Ne kadar kısa uçmasa
Hadi dedi bana
Geç kalma
Baksana mavi gökte kuşlara
Uçamam ki dedim rüzgâra
Korkma dedi bana
Söz oynaşı değil misin
Sarıl bir harfin ucuna
Sözcüklerden bir kanat tak sırtına
Takındığım düşten kanatlarla
Uçtum kelebeğin peşi sıra
Durdu bir su kıyısında
Değdirip de kanatlarını suya
Bir top mavi bir çimdik kırmızı
Bir papatya sarısı dalgalandı suda
Hadi dedi oyalanma gidecek yol var daha
Yemyeşil bir orman sardı bizi
Sular çağladı kanat çırpışımızda
Kah uçtuk beyaz bulutlara
Kah konduk yosun tutmuş toprağa
Nergisler karşıladı
Laleler selam verdi ve hanımelleri
Gün yitti
Yıldızlar kucakladı
Konduk bir ormanın kıyısında
Geldik dedi bir çınarın dalında
Sordum nere bura
Bulduğum yer dedi seni
Ya yanmış orman
Aslında sendin dedi yanan
Bulur ruhunda acı arayan
Hep duruyordu bu çınar
Aktı bu çavlanlar
O menekşe koktu sana
Sen bakmasan da
Bak işte yaralı ayak izlerim
Unutma dedi kelebek
Herkes cebinde taşır tohumunu
Sevdayı sular kimi
Kimi öfkeyi
İnsandır insanın hasmı
Demir döver demiri
Ve unutma
Özlemdir sevda sofrasının ekmeği
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Suna Türkmen Güngör
