KIYAMET TOPRAĞI
Yaylaya sordum da döndü yüzünü,
Ben de yandım dedi, senin derdinden.
Taşlara söyledim, akıttı gözünü,
Su bile usandı gurbet kahrından
Bir çoban kavalı inler yaylada,
Sesinde efkârın, gamın izi var.
Bir dost adı geçse köyde, kahvede,
Duvarda asılı eski sızı var.
Köyün çeşmesinde su azalırsa
Bil ki bir garibin duası eksik.
Yürek kışa döner, bağ bozulursa
Mevsim kuraksa bahar da terslik.
Şehirde unutulsa köyün türküsü,
Yasa bürünür karga kayası
İnsan kaybedince hak duygusunu,
Bir avuç toprağa düşer kıyamet.
Sen yine susma da söyle dilinde,
Dostunu, dağını, kurdu, kuzuyu,
Belki bir çiçek açar köyün yüzünde,
Kapatır kalbimde açtığın kuyuyu.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Suna Türkmen Güngör
