KIRLARDA BULUŞSAK
Bir gün kimsenin olmadığı
Kırlarda buluşsak.
Ben çalı çırpı toplasam,
Ateş yaksam.
Sen kara çaydanlıkta
Çay yapsan.
Kana kana çay içsem
Karanfil kokulu ellerinden
İnce belli bardakta.
Sonra ben,
Kalan korlarda mantar közlesem,
Sen üstünde ekmek kızartsan.
Ya da sen hiç bir şey yapmasan
Sussan...
Ben seni seyretsem,
Sana şiir okusam.
Bir çay içimlik kadar kısa,
Ve bir çay bardağı kadar sıcacık olsa senin ile olan hayallerimiz.
Beyaz papatyaları,
seviyor, sevmiyor diye harcamak yerine
Saçına taksam.
Ve zaman sende kalsa
Ya da kalmasa.
Akşam olsa, akşam çiçeği koksa tenin.
Gözlerin ışıldasa geceyi aydınlatsa.
Yıldızlar şahit olsa bu aşka.
Sonra hayaller biter.
Herkes evine geri döner.
***
Editör: Bilgi Şakar
