KİM SÖYLEDİ ÇOCUKLARIN SUÇLU OLDUĞUNU
Ama sana söz verdim çocuk,
Seni yüreğimden,
Düşüncelerimden,
Hatta inançlarımdan daha çok koruyacağıma.
Ki hiç çıkarmadığım zırhımı çıkartıp sana veriyorum.
Artık ben o bildikleri
Sonsuzluk değilim.
Bugün,
Sonsuzluğun son denizindeyim.
Kıyıya yakın bir yerde,
Geride buzullaşıp,
Kristalleşen,
Bir geçmişle,
Darmadağınık olmuş,
Kopmuş hayatlar, bırakarak günün,
Bugünün çıkmazlarını çözmek için attığım adımlar var.
Tuhaftır fikirlerim gibi ayak izlerim de silinip sessizce kayboluyor.
Ki ortada ne bir sinema,
Ne bir tiyatro var.
Gökyüzü seyirci ama koltuklar bomboş.
Adım atışlar,
Gözyaşları ve yüzler donuk,
Upuzun trenler geçerken,
Tam kıyıdan,
El sallamalar çok uzak.
Ve ben senin yarının suçlusu kurbanı olmaman için,
Tüm bugünlere sebep olan geçmişin büyükleriyle hesaplamak için kıyıdayım.
Ve bu savaş, aklın, karakterin savaşı olacak.
Sen bu savaşı görmeyeceksin.
Hatta hikâyesini bile okumayacaksın.
Çünkü ne okunacak satır,
Ne okunacak kitabı olacak.
Anlatılamayacak!
İşaret edilemeyecek bir savaş olacak bu.
İzi kalıntıları olmayan.
***
Editör: Bilgi Şakar
