İKİ BAĞIR ÇIĞIR SEN DE OZAN OL
Eğer gönlün yoksa şiir yazmaya,
İki bağır çığır sen de ozan ol.
Ne gerek iğneyle kuyu kazmaya,
İki bağır, çığır sen de ozan ol.
Bir saz al eline biraz dıngırdat,
Düğünde dernekte oyna şıngırdat.
Nerde para varsa orda zıngırdat,
İki bağır, çığır sen de ozan ol.
Aman ha sahneye parasız çıkma,
Kendini acındır yarasız çıkma.
Hikâyeler uydur narasız çıkma,
İki bağır, çığır sen de ozan ol.
Sen çal çığır alkışlayan çok olur,
Çalgıcı şaşırır belki şok olur.
Milletin yalana karnı tok olur,
İki bağır, çığır sen de ozan ol.
Yazmanın, çizmenin çilesi çoktur,
Acımaz feleğin sillesi çoktur.
Şimdiki zamanın hilesi çoktur,
İki bağır, çığır sen de ozan ol.
Bir destan yazmaya yetmez mi yürek,
Sanattan ne anlar akılsız kürek.
İlham milham zaten neyine gerek,
İki bağır, çığır sen de ozan ol.
Sanat, tarih bilme şiir okuma,
Nazara gelirsin halı dokuma.
Anladık bülbülsün fazla şakıma.
İki bağır, çığır sen de ozan ol.
Bizim millet şiir yazana söver,
Pir Sultan'ı asar, Yunus'u döver.
Sonra gider ağa paşayı över,
İki bağır, çığır sen de ozan ol.
Aşk gülü yeşermez yobaz bağında,
Cahilin işi ne gönül dağında,
Şiir neymiş zaten atom çağında,
İki bağır, çığır sen de ozan ol.
Alparslan ozanlık senin neyine,
Bilmem kan gider mi böyle beyine,
Ağaların sanki çokta şeyine,
İki bağır, çığır sen de ozan ol.
***
Editör: Bilgi Şakar
