HUZUR
Ne çok şey için veriyoruz savaşımızı
ne çok şey için kendimizden geçiyoruz.
Bir köşede sakince duran huzura
yalnızca uzaktan bakıp geçiyoruz;
“Zamanım yok şimdi" deyip erteliyoruz bir sonraki anlara
Oysa otursak manzaranın tam karşısına,
bir kahve ya da çay tütse elimizde,
sonbaharın pastel renklerine karışsak
ve renk renk hayaller kursak…
Söyle azizim!
En son ne zaman hayal kurdun?
Ne zaman yaşadın bir sabahı bir akşamı
geç kalma telaşına girmeden?
Ne zaman bilip de kıymetini
bir anı tümüyle yaşadın?
Hatırlıyor musun?
Oysa huzur köşeleri
hep sessizce bekler durur bizi…
***
Editör: Nevin Bahtışen
