MANZUME
Giriş Tarihi : 29-01-2024 22:42   Güncelleme : 30-01-2024 00:24

Hoşçakal  İmkansız / Mustafa Karaçizmeli

Mustafa Karaçizmeli -HOŞÇAKAL İMKANSIZ

Hoşçakal  İmkansız / Mustafa Karaçizmeli

HOŞÇAKAL İMKANSIZ

Dilimden düşmeyen tatlı, keyifli ezberdin en özelinden.
Sen, benim edebiyat sözlüğüm yirmi dokuz harfli yeni uzatmalı en güzel sözlü alfabemdin.

Harf harf, hece hece, kelime kelime seni işler, nakşederdim şiirlerime.
Dört kutsal kitap adına yalanım yok! Beşinci kutsal kitabım sen olmuştun.

Ölümlü olsan da tapıyordum sana; ölümsüz, sonsuz bir aşkla.
Kim bekleyecek derdim öbür tarafı?
Sen, benim evrendeki yeryüzü cennetimdin!

Seni üzmek mi asla, unutmak mı? Mümkün degil.
Sen unutulacak kadın mısın?
Gittin öyle mısralara bulaştın ki, aklım fikrim yetmedi!
Kazıdım kazıdım aklayamadım zihnimi.

Bir türlü tamamlayamadım kendimi hep yitik hep eksik bıraktın, kala kaldım.
Oysa ben seni, Ahmet Arif ahengim, Cemal Süreya nidamsın diye sevmiştim.

Bir gecenin kör karanlığında uykusuzluk içinde, bir çarığı çürük tarafından, on ikiye on kala uykumdan edildim.

Of bile demedin sen, haykırdım duymadın, kanadım sarmadın!

Sen; beni hiç anlamadın, tanımadın; sıradan herkes gibi basit mi sevdin?
Ben seni öyle çok sevdim ki, öyle çok özledim, öyle çok biriktirdim yüreğimde! Duymadın çok kolay yarı yolda bıraktın.

Sana sevdalı, aşık yüzlerce mısramı özümü;
bir kaç kıskanç, sitem şiirime degiştin sen.
Sevdamı taşıyabildin mi ki sitemime öfkelendin?
O güzel aşk busesi, kifayetlerimi vuslatsız bıraktın.

Kızmam ki kızamam! istesem de sana ben külfet olamam, üzemem, incitemem.
Ben, bende kırdım haklılığımı; sen, sende olamadın.
kıramadın hep bir yolu varken, yok saydın ya çıkmazdın.

Üzüldüm biliyor musun? Ben hiç kendi olamayan bir kadını sevmedim!
Benim kadınım kendi gibi olmalıydı, o zaman kendimi buluyordum.
Kendi gibi olamayanlarla kaybolacak, bir zaman hiç değildim, olmadım da.

Ne bilinmeze harcayacak sevgim, ne anlamaza verecek sevdam, ne de aşkım vardı.
Yüreğimin en güzel yerine sermiştim seni.
İlmik, ilmik örüyordum söküklerimi,
Elinde ucuz bir makasla kesip attın ya, parça
parça savurdun beni!

Olsun be olsun, senin canın sağolsun!
Her şey gönlüne göre, yüreğince olsun.
Yürek güzelliğin incinmesin.
Şiir şiir keyfin, umudun olsun.
Yüzünden tebessümler eksilmesin.
Gamzelerin gülüşüne çatı olsun, aşk hanım!
Güzel gözlerine yaş değmesin.

Yüreğin asla sevgisizlikle sınanmasın, ben çok iyi bilirim sevilmemeyi.
Bana aklın takılmasın, hep baktım bir çaresine; yine bakarım, bulurum bir kuytu.
Sen hiç üzülme, olur mu? Hoşça kal imkansız, hoşça kal...

Kendine iyi bak, olur mu?..

Truva Edebiyat Dergisi Truva Edebiyat Dergisi