GÜNEBAKAN
Kocaman bir günebakan takıyorum yakama, kocaman mı kocaman,
Ah aman aman!
Dayanamam...
Nasıl da aydınlandı odam,
Nasıl da nasıl.
Anlatamam, susar kalır dillerim.
Hâllerim senin hâllerince yaman.
Divanı bilir misin divanı?
Sırt yastıkları güle kesmiş; kırmızı, pembe, beyaz.
Dayanamam, uzanırım, el uzatır dedem ninem,
Anam, babam, akrabam.
Öperim öperım bitmez.
Seneler biter,
Onlar bitmez,
Bitmez onlar.
Kocaman bir günebakan takıyorum yakama,
Kocaman mı koskocaman.
Dayanamam.
Divanı bilir misin, divanı?
Baş yastığı konmuş bir tarafına,
Uzanırım ışıklar içinde,
Uzandığım yerden güneş dolar gözlerime.
Tül perdeyi çeker annem, usulca,
Bir pike örter üstüme,
Bir de öpücük kondurur alnıma,
Elleri saçlarımda gezinir.
Avluda babamın öksürükleri,
Sokaklarda çocuk sesleri,
Çocuk sesleri sokaklarda.
Gümbür gümbür bir davul sesi eklenir ucuna.
Üst komşu oğlu Eşref'i askere yollar,
Alnı kınalı,
Kınalı alnı.
Uyanmak istemem işte pikeyi çekerim çektıkçe üstüme.
O kırk yamalı,
Desen desen.
Annemin elleri değdi onlara,
Babamın gömleğinden,
Ninemin eteğinden parçalar var, daha daha...
Şu sıralar rüyalar az gelip bulur beni.
Kocaman bir günebakan takarım yakama, koskocaman.
O döner güne doğru,
Ben pikeyi çekerim başımdan,
Uyandırmayın beni dostlar,
Uyandırmayın ne olur!
Rüyamı şöyle doya doya yaşayayım.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Bilgi Şakar
