GÜL YAZMAZ
Kim öğretti böyle cefa etmeyi.
Kitap yazmaz, kalem yazmaz, kul yazmaz.
Vur kapıyı dön arkanı gitmeyi,
Edep yazmaz, erkan yazmaz, zul yazmaz.
Hani sevda ektik çölde kumlara.
Karanlıkta ışık olduk mumlara.
Aşık olduk viran yıkık tamlara.
Kibir yazmaz, gurur yazmaz, bul yazmaz.
Ayrı düştük şimdi yolun nerdesin,
Gönlüm darda uzat elin ver desin.
Dağlar koydun sır köşkümde pirdesin,
Bülbül yazmaz, gonca yazmaz, gül yazmaz.
Arar gözüm geçtiğimiz yerlerde,
Gördüm sanır kalbim durmaz gürler de,
Sen gibi yok çok çeşit var türlerde,
Fizik yazmaz, kimya yazmaz, bil yazmaz.
Döndüm dünya oldu başım dümende,
Yar hayalim sırtı yerde çimende,
Kaldı say ki giden gelmez Yemen'de,
Sıla yazmaz, gurbet yazmaz, hal yazmaz.
Er Tuğrul aç elin Mevla'ya duaya.
İşin kaldı şans talihe rüyaya.
Yıllar geçti bugün yarın şu aya,
Kabir yazmaz, kefen yazmaz, öl yazmaz.
Bahtın yoksa şu dünyada gül yazmaz.
***
Editör: Bilgi Şakar
