GÖNÜL KALEMİM
Tamamlanmamış kelimeler arasında
Kaybolmuş gibi gönül kalemim
Bir türlü bitmiyor yarım kalan hikâyem
Anlaşamıyorlar mürekkeple
Oysa ne heyecanla başlamıştı
Giriş bölümüne
Birden dağıldı benim gibi
Gelişme bölümünde
Sonuç mu tam bir fiyasko
O vurucu cümle çıkmıyor bir türlü ortaya
Aşkı yazıyor
Mutluluk cümleleri had safhada
Uçuşuyor kelebekler gibi beyaz sayfada
İşin içine ayrılık girdi mi
Küsüyor gönül kalemim mısralara
İstemiyor yazmak
Ayrılık acısını
Yalnızlık sancısını
Yitip giden onca yılın seromonisini
Öyle büküyor boynunu
Hissedermiş gibi
Kalbimin feryadı figanını
Aşkımızın üzerinden günler geçti
Aylar geçti
Yıllar geçti
Onca mevsimler geçti
Kırık bir hikâyenin hüzzam makamı gibi
Güller boynunu büktü
Serçeler terki diyar etti
Şarkılar son deminde
Ben küskünüm feleğe
Her gece dertleşirim sallanan koltuğumda
Gönül kalemimle
Diyorum yaz içinden geldiği gibi
Anlat şu küskün çiçeğin yalnızlığını
Ben yanındayım deyip
Son noktayı koyuyor
Ahh benim vefalı gönüldaşım
Hayatımın yarım kalan hikâyesini
Bir sonuca bağlamıyor
Evrenle sözleşmiş gibi
Bekle diyor üzgün kelebeğim
Daha seni bekleyen güzel günlerin
Henüz yaşanmadı diyor
Umudunu hiç kaybetme
Sıkıca tut avuçlarında
Mucizeler çiçek açsın kalbinde
Birlikte başaracağız seninle
Mutlu bitireceğiz bu hikâyeyi
Olabildiğince ruhun gibi mavice
***
Editör: Gülçin Granit
