GİTTİĞİNDE MEVSİM GÜZDÜ
Gidişin güz mevsimindeydi
Baharda dönersin diye
İçimde bir umut yeşermişti
Ne bahar geldi senden sonra
Ne sen bana
Dönüp geldin kışın sonunda
Ne de uzaktan uzağa olsa da
Yemyeşil bir baharı açtın
Benim gönül bağımda
Sen beni belki de
Çoktan unuttun çoktan bile
Ama
Ben yaşadıkça
Belki ya bir gün çıkıp gelirsin
Ya da şair hadi gel dersin diye
Hep bakacağım yollarına
Sevgili
Sen gittiğinde
Mevsim güzdü
Tarih de on sekiz eylüldü.
Gün mü
Pazar günüydü
Hava henüz kararmamıştı
Zaman da akşam üstüydü
Gittiğin gün
Senin için coşkulu neşeli düğündü
Bana kalan da derin hüzündü
Yarım ölümdü
Oysa senin bana geldiğin
Seni ilk gördüğüm gün
On dört Aralık'tı
Benim tekrar doğduğum günümdü
Duygu yüklü aşkla süslü şiir gülüşlü kadın
Hadi bakalım sen güle güle git canım
Ömrün boyunca yolların otoban olsun
Trafik lambaları da senden yana
Her yerde her zaman yeşil yanıp dursun
***
Editör: Gülçin Granit
