GELMEN ÖLÜMÜM OLUR
Anısı sen olan sokaklarda,
Öznesi sen olan zamanı tüketirken,
Dilenci bir sevdaya ilişmiş olmaktan utanıyorum…
Mahcubiyetim aşkıma değil, ilgisizliğine…
Şunu unutma!
Seni herkes ama herkes sevebilir.
Ancak hiç kimse benim kadar sevemez...
Karşılıksız aşklardan yoruldum.
Geceyi ve hasreti bu yüzden
en iyi ben bilirim…
Donmuş ve akmaz saatlerde,
Durakta gecikmiş otobüs beklemenin sabırsızlığını,
Limandan kalkan gemide
uğurluyan bir elin olmayışının sızısını
en iyi ben bilirim…
Bir de gelmeyecek olanı gelir diye zihninde beslemek,
Beyin zarında ölümcül bir düşünceyle zehirlenmeyi en iyi ben bilirim…
Eprimiş bir özlemin dokusunu dağılmadan tutmanın imkânsızlığı ortada.
Bilinenin aksine geceler nedense gündüzlerden hep daha uzundur.
Baharlar çok kısa, kışlarsa çok uzun
ve de yokluğun gibi çok soğuk…
Yalnızlık yoğunlaştıkça duygular yer değiştiriyor.
Anlıyorum ki ben seni değil, seni arzulamayı sevmişim.
Varlığına değil, yokluğuna meyletmişim.
Yüreğim artık bu hüzzamı kanıksamış.
Ansızın çıkıp gelme!
Zira kalbim dayanmaz…
