EZCÜMLE
İtilip kakılma derdiyle geçiyor günler
başa bir hikâye oturur
görmeye gelir eş dost
ruhumuzdan cızırtılı bir dalga
yayılır ömre
sizde camgöbeği yer kuşak
neye inansam yalan
boş dolu ortasındayız çemberin
ezcümle
nerede uyur bu aslan
sağlaması yapılmalı yerin göğün
dil bağı kan bağı
ayağımın tozu
pervanesiydik ya hayatın
dön dön nereye kadar
ucu yanık mektuptuk
bir okunsak bin ah
kabul sevgi seçim
arada bir bakıp işmar ettiğim
yeniden seçtiğim
hergün yeniden
üç yüz altmış beş çarpı ben
dedim ya nerede uyur bu aslan
günah kadar suçlu
geç kalışlarımın habercisi
çınlatırken kulaklarımı gizemin sesi
anın büyüsü dudaklarımın busesi
en saf yalnızlığımla
soruyorum size
nerede uyusun bu aslan
***














































