ERMEZ Mİ SANDIN
Gözlerinde mahkum divane gönlüm
Pranga bağlanmış geçiyor ömrüm
Sonbahara nisbet açıyor gülüm
Sen beni bahara ermez mi sandın
Ne rüzgarlar esti gönül bağıma
Yapraklar sarardı düştü bağrıma
Kar boran yağarken yüksek dağıma
Sen beni bahara ermez mi sandın
Kara kış dondurur teni bedeni
Sevda ateşimdir yaşam nedeni
Titreyip dururken yırttım kefeni
Sen beni bahara ermez mi sandın
Bir garip İbrahim yeşerdi bağlar
Sinem hasretinden durmadan ağlar
Yüreğin hasetten bağlarken yağlar
Sen beni bahara ermez mi sandın




























































