DÜŞTÜN AKLIMA
Efkârım büyüdü yine bu gece
Sabırla beklerken düştün aklıma
Kafamın içinde bin bir düşünce
Uykumu bölerken düştün aklıma
Yâr gönül dağından düşerken taşlar
Yüreğimde acı bir sızı başlar
Hayalin karşımda gözüm de yaşlar
Acıyla gülerken düştün aklıma
Bulutlar ağlıyor toprak gülüyor
Biri ağlamasa biri ölüyor
Ölenin ardında kalan soluyor
Takvimi yolarken düştün aklıma
Hangi yöne gitsem karşıma çıkar
Görünmeyen bir el ruhumu sıkar
Bir kör bıçak gibi canımı yakar
Hasreti bilerken düştün aklıma
Bir cam kenarında saatin beşi
Üşüyen yürekler bekler güneşi
Yakar da ısıtmaz firkat ateşi
Kuzular melerken düştün aklıma
Sanki dağ başıyım gitmiyor serden
Efkâr duman duman kaynar içerden
Bir ağırlık çöktü belli kederden
Akşam gün solarken düştün aklıma
Geçmişten bugüne bir rüzgâr eser
Eskiyi düşünsem yenisi küser
İkisi bir olur yolumu keser
Dertleri elerken düştün aklıma
Alem-i ervah da nasip dağılmış
Mevlâm her gönüle ayrı dert salmış
Aşık her acıdan biraz pay almış
Kader gün silerken düştün aklıma
Mecnun Leyla derken Hakk'a kul oldu
Ferhat bir of çekti dağlar yol oldu
Kerem Aslı için yandı kül oldu
Maziye dalarken düştün aklıma
Gönül konar daldan dala bir zaman
İnsan döner halden hale bir zaman
Nûrfânim dokunur tele bir zaman
Bir türkü çalarken düştün aklıma
***
Editör: Serpil Azapoğlu
