DUR DİYEMEDİM
Bir dert sardı bana soysuzun kızı,
Yüküm ağır sarma dur diyemedim.
Yandı yüreğim hiç gitmedi sızı,
Ateşten gömlekmiş, dar diyemedim.
Her gün yol ettim dağları taşları,
Ne yaptıysam yine çattı kaşları,
Kalmamış yaşanmış gençlik yaşları,
Yaşanacak yıllar var diyemedim.
Uğraştım dünyadan almadım hazı,
Neyleyim baharsız geçen son yazı,
Geçen mevsimleri aradım bazı
Yare dışarısı kar diyemedim.
Arttı sızılarım, gönlüm talanmış,
Namertlerin̈ işi yalan dolanmış,
Dost sandıklarımın çoğu yalanmış,
Dostlara yaramı sar diyemedim.
Yıkılmış viranem dolandım durdum,
Dostlarım var diye hayaller kurdum,
Aradım, kendimi beyhude yordum,
Kimseye yuvamı kur diyemedim.
Allah'ın yanında sefil bir kuldum,
Dermanı mahşere gidişte buldum,
Gidince bir varmış bir yokmuş oldum,
Hayatını bana ver diyemedim.
***
Editör: Bilgi Şakar
