DOKUNMA
Anlayacağın şu
Karanlık kendi örgüsünü kendi örmedi
Ve karmakarışık bir durum var şimdi
İnsan neden değişti
Ve neden değiştirdi
Çok mu geldi âşık yaşamak
Çok mu geldi ölümsüz bir sevgiyle sevmek
Varsın biçilse idi ekinler
Toplansa idi meyveler
Ter dolu olsa idi mendiller
Bir gün doğumunu
Bir gün batımını seyretse idi
Gülerek gözlerinin içi
Değer miydi
Sonrasını bilmediğin şeyler için
Dokunmadan daha güzeldi yaşamak
Her şey buram buram kokarken
Bir su ile giderdi ter kokusu
Öyle güzeldi ki o an
Ferah ferah tatlı esintilerle
İçtiğin çayın burcu burcu kokusu yayılırken
Değer miydi onca zamanın güllerini kopartmaya
Toprak her bir cana hayat verirken
Belki zorlu bir tokat atardı
Zaman içinde
Kendine gel artık diye
Değer miydi onca aşka dokunmaya
Bak şimdi aklın bir çöl
Ararken zamanın güllerini
Gülüşlerini
Bir kez daha söylüyorum
Dokunma
Bırak öyle kalsın
Kalanlar
Belki seni de sarar yeniden
Sarmaşıklar
Gözlerin yeşil
Gökyüzü mavi mavi bakar
Loş ışıkta
Bir ela
Bir kara gözlü olursun
Onca şeye değmez
Bırak seven sevdiği ile kalsın
Sil şimdi aklındaki her şeyi
Bırak tutkulu takıntılarını
Bak henüz biçiliyor ekinler
Sen de söyle türküleri onlarla beraber
Bir düğün dernekte söyler gibi
***
Editör: Nevin Bahtışen
