DEFTERİM ALEM
insan gittiği her yere
götüremez ki hokka ile mürekkep
dividim, o titreyen ellerim.
kağıda dökemesem bile.
yazarım gördüğüm yere.
nerelere gitmiyorum ki nerelere
bilmediğim yerlere..
adını, sanını duymadığım köylere.
hatta bazen oturduğum yere. .
bazen milletden de öteye.
tarlada tütün dizen ele
bekçinin fenerine,
denize, yelkenliye, rıhtıma.
o gün ne çıkarsa bahtıma.
yazıyorom işte gördüğüm yere.
bazen de görmesem bile,
ısmarlıyorum düşlere...
***
dedim ya defterim olmuş alem
gözlerim kalem.
afacan çocuğa benzer
nedensizdir meselem
