ŞİİR
Giriş Tarihi : 02-06-2024 23:11

Çölden Leyla'ya Mektup / Hasan Ildız

Hasan Ildız -ÇÖLDEN LEYLA'YA MEKTUP

Çölden Leyla'ya Mektup / Hasan Ildız

ÇÖLDEN LEYLA'YA MEKTUP

Çöl dediğin ne ki Leyla
Dünya içinde bir yer
Bildim ki ben, ağladıkça
İnsan bir okyanusmuş meğer.

Kumun sohbetini bildin mi Leyla
Oturup da hiç bir akşam üstü
Döktün mü tanrıya içinden geçenleri?
Bazen geceleri
Ölü bir kelebek oluyor insan
Ve fırlıyor kalbi yerinden
Işıyan bir ay taşı gibi.
Buna çölün halleri diyorlar Leyla.

Bazen cennetin kendisi oluyorsun
Bazen de cennetteki Gülperi
Yanıyor yerinden fırlayan kalbin
Siyah bir kısrağa dönüşüyor gece
Bütün seslerin sustuğu yerde
Senin türkün başlıyor.

Gurbet ele giden yar
Nedense bir daha dönmüyor geri.
İnsan dediğin seferidir Leyla
Yaşanan ve yaşanacak her şey
Yollar üzeri
Biz düştükçe dizleri kanayan
Asi birer çocuktan başka neyiz ki
İkimiz de bir kuzgun nasibi çölde
Ağladıkça büyüyen bir anne kalbi.

Truva Edebiyat Dergisi Truva Edebiyat Dergisi